Soms vraag ik me af waarom het lijkt alsof half Vlaanderen nooit of te nimmer op de eerste rijstrook van de autosnelweg rijdt., ook al is daar plek met H-O-P-E-N. Staat er niet ergens in het verkeersreglement vermeld dat je steeds (uiterst) rechts moet rijden, tenzij u inhaalt? Wel tweede-en-derde-rijstrook-minnend-en-fobisch-voor-de-eerste-rijstrook-Vlaanderen, gelieve te ritsen en rechts te rijden. Zet die fobie van u af en gebruik die richtingsaanwijzer. Menig doorwinterd chauffeur zal u er dankbaar voor zijn (en ik niet in het allerminst).

Enkele onnozele weetjes over Florida.
Onze lijst is eindeloos en we vinden er telkens weer nieuwe maar vergeten ze ook vaak… So… To be continued .

Wist je dat…

• … de reclame op tv hier aangepast is per stad?
• … we een schildpad hebben overreden op de Interstate 75 (snelweg) van Siesta Key naar Fort Myers?
• … je hier altijd gratis water krijgt als je iets gaat eten/drinken?
• … je nooit de rekening hoeft te vragen maar dat ze die gewoon onder je neus komen schuiven zodra ze je bord hebben afgediend?
• … de flesjes en blikjes  die uit de automaat rollen groter zijn?
• … Amerikanen steeds weer vragen “where are you from folks?”?
• … er steeds gepeild wordt hoe het met je gaat als je een winkel/hotellobby/… binnenkomt (hi, how are you?)?
• … Amerikanen oversociaal zijn en tegen Jan-en-alle-man beginnen te praten maar als ze je vijf minuten later weer voorbij lopen, ze je straal negeren?
• … je hier overal huge porties krijgt?
• … er in ieder hotel bij het ontbijt gegeten wordt uit wegwerpbordjes/potjes/…?
• … iedere ober zich voorstelt als je gaat eten: “Hi, I’m Joey and I’ll take care of you tonight & blablabla”?
• … het water in de wc-pot hier veel hoger staat dan bij ons?
• … het het jaar rond whale season is in de USA?
• … het hier stikt van de politie en sheriffs en dat er bijgevolg nog meer geflitst wordt dan in België?
• … ze hier absoluut geen kaas hebben gegeten van “the art of dining”?
• … Amerikanen àltijd en òveral gsm-en?
• … als je hier in een hotel vraagt naar een plekje om goed te eten, ze je doorverwijzen naar Wendy’s, Denny’s, iHop en consoorten?
• ….

Hi there folks!

We starten hier ons laatste dagje Florida. Over zo’n dikke 24 uur zitten we weer op het vliegtuig richting Belgenland om aldaar te landen op woensdagmorgen om 7u40. Minder leuk vooruitzicht dus, maar goed, we genieten nog volop van ons laatste (onweerachtige) dagje hier en laten jullie nog even meegenieten van het laatste stukje van onze reis.

Vrijdag deden we weinig bijzonders. Primo, een wandelingetje langs de haven van Key West. Grote vissen en wat een cruiseschepen leggen daar aan! Tjonge jonge! Secundo, genieten van een lekkere cocktail en de zon aan het zwembad van ons hotel.

Zaterdag verlieten we Key West en reden we de Keys terug af, op weg naar Miami. Onder weg maakten we een stop (de hele dag ) bij het John Pennekamp Coral Reef State Park, een natuurpark op Key Largo dat bekend staat om zijn koraalrif. We boekten een boottocht om te snorkelen, Pieter althans, it’s not my cup of tea, ik ging mee voor de lol en om te genieten van het zonnetje op het dek van de boot. Maar viel dat even tegen! Een mottige boot zonder dek en dus ook geen zonnebaden-kans. Daar zat ik dan. De zee was behoorlijk wild en tijdens het heen varen was dat best wel leuk wat kletsen water over je krijgen maar dat was net iets minder leuk als we daar zo’n dik anderhalf uur bij het koraalrif bleven dobberen. Ik heb me in tijden niet meer zo misselijk gevoeld! En op de koop toe was het snorkelen ook niet je dat. Pieter zag weinig moois en het water was veel te wild om goed te kunnen snorkelen! Stiekem moeten we wel toegeven dat we een beetje veel gewoon zijn na wat we gezien hebben in de riffen van Egypte, werelds mooiste! Maar goed, we hebben het overleefd . Gelukkig konden we na de boottocht nog even genieten van wat zon voor we richting Miami reden – back to where it all started. Daar hadden we reeds ons hotel geboekt (DaysInn Miami Beach). Inchecken, douchen en op zoek naar een leuk restaurantje. En dat vonden we, hier vijf huizen verder. Een Siciliaan. En wat heeft die man een hartenpijn dat hij z’n land heeft (moeten?) achtergelaten. Werkelijk, hartverscheurend. En het eten was top! Buikjes rond, tijd om te gaan slapen. Maar dat bleek niet zo evident. Een kleine (wonder o wonder! al onze andere hotelrooms waren huge) hotelkamer weet u, dus heet! Airco, geen probleem! Maar die maakt hier nogal veel lawaai. Een slapeloze nacht dus.

Gisteren (zondag) verkenden we Miami: Little Havana en Downtown Miami. Het was overal behoorlijk rustig (en vooral snikheet). Zondag was niet zo goed gekozen (wel geen enkel probleem om parking te vinden ). In Little Havana – een 9 vierkante kilometer grote wijk waar uitgeweken Cubanen samentroepen – maakten we een wandeling door de straten langs de belangrijkste bezienswaardigheden: kerken, herdenkingsbeelden,… De namen heb ik niet onthouden, ik was er precies niet zo goed bij.

Downtown Miami verkenden we eveneens te voet. Langs 1st Street, via Biscayne Bay, langs de bekende Mall met het Hard Rock Café, naar de AA-Arena (waar basketball play offs worden gespeeld), langs Tower of Freedom en … Bezweet en behoorlijk uitgeput van het niet slapen keerden we terug richting Miami Beach en stopten nog even bij Publix voor de laatste inkoopjes. Pieter genoot nog even van wat zon bij het zwembad, ik sprong even binnen bij Nailhouse. ’s Avonds verkenden we Ocean Drive, de bekendste Boulevard van South Beach met z’n vele cafés, restaurants en hotels in art déco stijl én het huis van Versace. Het is er kwestie van zien en gezien worden. Moe maar voldaan gingen we slapen.

Straks trekken we richting Aventura Mall, één van de vele bekende shopping centra hier in de buurt. Vanavond inpakken en morgenvroeg is het time to say goodbye. De tijd is voorbij G-E-V-L-O-G-E-N! Time flies when you’re having fun…

(Foto’s zijn genomen met gsm, dus mindere kwaliteit)

Nothing special today folks! Laundry & hanging around in Key West.
Na het ontbijt begaven we ons voor de tweede keer richting coin laundry. Basic gepakt dus is een wasje af en toe zeker nodig om drie weken rond te komen. En het staat vast, de wasserette hier is véél duurder dan die waar we gingen in Eustis en het leek ook veel langer te duren voor alles droog was. Het tweede bed in onze hotelkamer is omgetoverd tot droogtafel . Daarna reden we het oude centrum terug in, parkeerden onze auto en slenterden deze namiddag wat rond in Old Town Key West. Weinig bijzonders.

We wandelden ook even tot het meest zuidelijke punt van de USA. Het enige wat daar te zien valt, is een geverfde blok beton.

Zo tegen een uur of vier reden we terug richting hotel en genoten we nog even van wat zon en een cocktailtje bij het zwembad. Na een verfrissende douche trokken we weer het centrum in. We pikten een stukje van een sunset celebration mee (straattheater tijdens zonsondergang). En het mag gezegd worden, de zonsondergang hier is lang niet zo mooi als de zonsondergang die we zagen op Bellair Beach.

We aten een overheerlijke burger in één of andere grill bar. Tijdens het eten passeerde “the longest parade”. Een stoet mensen en wagens die van de ene kant van het eiland (Atlantische Oceaan) naar de andere kant (Golf van Mexico) trekken om daar dan feest te vieren.

That’s it for today!
Bye!

Here we are again! Ondertussen zijn we al op Key West aanbeland na een lange rit over de Keys. Onderweg maakten we enkele stopjes. Onze eerste stop was een ‘commerciële’ stop: sandal & T-shirt outletstore. Goede keuze om daar even halt te houden. Allebei een nieuw paar Reef sletsen voor een prikje. Volgende stop was Big Pine Key om er bij Blue Hole de witstaart-Key-deers te zien. Op dat plekje was niks te zien, behalve een verdwaalde alligator (maar die zijn we ondertussen al beu gezien ). Maar net toen we dachten dat we nooit zo’n hert te zien zouden krijgen, stak er eentje de weg over. We maakten rechtsomkeer en konden een paar foto’s schieten van dit schattige dier.

Na ons stopje bij Big Pine Key keerden we een stuk terug tot Bahia Honda State Park. We waren het eerder op de dag voorbijgereden omwille van dreigende onweerswolken en regen. But we were lucky! De hemel klaarde uit en we konden genieten van de zon op het witte strand vlakbij het heldere water van de Atlantische Oceaan.

Benieuwd of er onder water bezienswaardigheden zouden zijn…  Na een korte snorkel viel dat wat tegen. Niks te zien. Flippers en co vlogen de duinenstruik in! Benieuwd of er bij de grote reefs wél wat moois te zien valt onder water (het zal moeilijk zijn om Egypte op dat vlak te overtreffen).

Zo rond een uur of vier reden we verder richting Key West, onze eindbestemming voor vandaag en verblijfplaats voor de komende twee dagen (3 nachten). We boekten wederom een room bij BW (Ambassador Resort) voor 3 nachtjes. Pretty  expensive maar de prijzen swingen hier overal de pan uit. Vanavond gingen we iets eten in het Hard Rock Café op Duval Street en maakten een wandelingetje langs de winkeltjes en vele cafés met live-muziek.

Bye for now and see you soon!