Gisteravond in het kader van de restaurantweek lekker gedineerd bij Chef’s Table in Burcht (hier). Een heerlijk driegangenmenu  voor 27 euro. We startten met een kalfscarpaccio vergezeld van een lekker gekruid slaatjes Daarna was er de victoriabaars/het Spaans varkenshaasje op een bedje van spinazie en heerlijke aardappeltjes. En als afsluiter: wentelteefjes met huisgemaakt nougatijs en een ’sausje’ van mandarijntjes (en nog iets, maar dat ben ik kwijt). Gezellige locatie, goeie bediening en overheerlijk eten op ons bord, meer heeft een mens niet nodig om met volle teugen te genieten! Een aanrader voor iedereen!

‘t Begon gisteravond als een klucht. De deuren zouden open gaan om 19u maar eenmaal aangekomen  aan de Lotto Arena- zo rond halfacht – stond er nog steeds een mensenmassa’s te wachten voor gesloten deuren. En dat het koud was, hebben we gevoeld! “Een technische panne”. Verdorie, los die dan maar snel op! Pokkekoud daar aan dat trekgat! Tegen goed halfnegen hadden ze ‘t blijkbaar gefixt en mochten we eindelijk de Arena binnen. Dik uur later dan voorzien, begon de Thriller Live Show. Een Tribute to the King of Pop. Slecht was het niet, verre van. Maar het heeft met toch niet helemaal kunnen bekoren. Ik vond het geheel maar matig. Mijn verwachtingen waren misschien iets té hoog gespannen. Ik had het overtuigender, bezielder verwacht. Maar alsnog van genoten, dat staat vast.

Vandaag mag Logbies haar tweede kaarsje uitblazen.
Ook al is het hier de laatste maanden heel erg stil, toch hoop ik gauw weer regelmatiger meer tijd en zin te vinden voor het bloggen.
Bedankt aan al mijn trouwe (stille) lezers!
Op naar die 3e verjaardag !

Een half uur voor de wekker zal afgaan, wakker worden en denken: hmm, heerlijk, nog een half uurtje slapen. Maar de slaap niet meer kunnen vatten. Draaien en woelen. En als dat half uur dan om is en die vreselijke ‘tutututuut!’ komt, toch niet uit je bed geraken… Het overkomt me steeds vaker en vaker .

Gisteravond was het This is it-time, de film over MJ’s laatste geplande 50-delige Londense concertreeks. Een mooie verfilming van de voorbereidingen die een show zouden voortgebracht hebben waarvan je achterover zou (moeten) vallen. Een rare snuiter  wel die Michael! Het lijkt alsof hij voortdurend half stoned rondliep (maar dat kan natuurlijk maar een gedacht zijn, ik ken hem niet persoonlijk ). Blij dat ik de film heb gezien. Het sluitstuk van een glansrijke carrière: this was it. Een aanrader voor iedereen die van MJ’s muziek houdt.

This is it
Like I said
I’m a light of your world
run away
we can feel
This is real
Every time I’m in love yeah I feel

(http://link.brightcove.com/services/player/bcpid33680306001?bclid=44273411001&bctid=14208521)