Logbies

Zaterdag waagden we onze kans bij “de beste Italiaan van ‘t Stad”, Gran Duca. We nuttigden een glaasje frisse prosecco in afwachting van onze gerechtjes. Lang moesten we echter niet wachten. Een kwartiertje later stond het bord al voor onze neus. We opteerden allebei voor kalfsvlees, voortreffelijke keuze zo bleek. Het smaakte heerlijk maar het smaakte vooral naar meer… Dat ons bord (en achteraf ons buikje) goed gevuld was, konden we niet echt beamen. Er werd ons wel een flesje prima witte huiswijn geserveerd. Heerlijk frisse smaak met een noch zoete noch droge afdronk. Perfect. Gezien onze buikjes nog niet helemaal gevuld waren, kozen we ieder nog een dessertje: trio van sorbet en tiramisu. Goed, zonder meer. Tijd voor koffie én de rekening. En die bleek nogal prijzig. We aten best lekker maar weliswaar te weinig, wat het te duur maakt voor wat je krijgt. Je betaalt vast en zeker ook voor een deel de locatie op de zesde verdieping waar je een mooi uitzicht hebt op het Centraal Station, als je aan ‘t raampje zit natuurlijk (en net dat geluk hadden wij niet).

Het heerlijke weer van de afgelopen dagen nodigt uit om zo veel mogelijk buiten te vertoeven. En waar is het dezer zonnedagen gezelliger dan aan ‘t Scheld? Zaterdagavond trokken we met ons gezelschap naar Het Noorderterras om er een hapje te eten en te genieten van de avondzon na een wandeling naar, op en van Linkeroever. We probeerden reeds eerder zijn “Zuidelijke tegenhanger” (Het Zuiderterras) en dat viel behoorlijk tegen (duur, amper iets op je bord en niet bepaald vriendelijke bediening). Na een hartelijk onthaal, bestelden we – toch enigszins sceptisch – onze eerder klassieke gerechtjes (o.a. slaatjes, steak, tonijn,…). En wat viel het in de smaak, ook bij ons gezelschap! Mooie borden met verse kwaliteitsproducten en een perfecte prijs-kwaliteitverhouding. Ook de dessertjes werden gesmaakt. Een absolute aanrader voor wie een lekker eenvoudig hapje wil eten aan de oevers van de Schelde.

Deze week was er weer de Restaurantweek. Omdat het ons in december zo bevallen was bij Chef’s Table (hier), besloten we onszelf weer culinair te verwennen voor een prikje. We trokken deze keer richting Martinushoeve te Zandvliet (op aanraden van). Maar de culiniare verwennerij viel wat tegen… We waren allerminst overtuigd van het menu dat ons geserveerd werd. Weinig verrassend/vernieuwend, klassiek, zelfs een tikkeltje ordinair. Als voorgerecht een plakje rauwe tonijn met tijgergarnalen en waterkers (die heel ver te zoeken was). Hoofdgerecht: Kalfslende met asperges (die nergens naar smaakten), een vreemd soort puree (we zijn er nog altijd niet uit of het gepureerde wortelen waren of of ze nu vermengd waren met aardappelen) en kroketten. De Australische Chardonnay wijn die we er bij gekozen hadden, smaakte nergens naar. Geen kleurig palet, een frisse kleur… Flets. En ten slotte het dessert, dat bestond uit een drie aardbei-toestanden. Dat was nog het meest ‘verfijnde’ van allemaal…
Het kader is ook niet bepaald onze stijl. Het doet behoorlijk middeleeuws aan. Weinig sfeer, gezelligheid. En één grote afknapper, de tafeltjes staan véél te dicht bij elkaar. Ons twee-persoons-tafeltje en dat naast ons stonden gewoon tegen elkaar geschoven! Het enige wat er tussen stond, was ‘n soort muurtje van amper één meterje hoog wat er voor zorgde dat we even goed in het bord van de mensen naast ons konden zitten.
En op de koop toe, dit nog! Ik kreeg deze morgen een mailtje van DiningCity met de vraag mijn beoordeling online door te geven. Ik heb gequoteerd zoals ik hier ‘recenseer’, eerlijk, gewoon wat wij er persoonlijk van vonden. En u gelooft het of niet! Ik kreeg deze namiddag volgende mail van de zaakvoerder in m’n mailbox:

Met dank voor uw punten op DiningCity.com.

Tot onze spijt hebben we moeten vaststellen dat uw quotering in vergelijking met onze andere bezoekers enorm laag ligt, temeer omdat we op zaterdagavond vooral 9′s, 10′en en een enkele 8 hebben gescoord. Uw punten en opmerkingen verschillen dus enorm met de andere klanten.

Het geeft mijzelf, maar vooral uiteraard de bediening en keuken geen prettig gevoel om uw negatieve commentaren te lezen, maar waarderen desalniettemin uw deelname aan de RestaurantWeek.

Met groeten / Kind Regards

Gisteravond in het kader van de restaurantweek lekker gedineerd bij Chef’s Table in Burcht (hier). Een heerlijk driegangenmenu  voor 27 euro. We startten met een kalfscarpaccio vergezeld van een lekker gekruid slaatjes Daarna was er de victoriabaars/het Spaans varkenshaasje op een bedje van spinazie en heerlijke aardappeltjes. En als afsluiter: wentelteefjes met huisgemaakt nougatijs en een ‘sausje’ van mandarijntjes (en nog iets, maar dat ben ik kwijt). Gezellige locatie, goeie bediening en overheerlijk eten op ons bord, meer heeft een mens niet nodig om met volle teugen te genieten! Een aanrader voor iedereen!