The end

Of dat is toch de bedoeling… Zopas de aller-allerlaatste aanpassingen aan mijn thesis – ook wel meesterproef,  ja, zo wordt dat vreselijke ding in het BaMa-tijdperk genoemd – aangebracht. Eindelijk is zij af, op mijn persoonlijke allerlaatste naleessessie na (ook al is dat vooral over-lezen en ontdek je zelf nog maar weinig foutjes)! Na twee jaar zwoegen en zweten, frustratie, schrappen en herschrijven,… De laatste feedback van mijn promotor dit weekend: “Je tekst ziet er goed uit, op enkele kleine aanpassingetjes na. Hier en daar kan er nog wat meer diepgang, als je daartoe nog de motivatie vindt ten minste.” Ik heb vriendelijk bedankt voor de diepgang. Ik hoef geen 17, met een 12 ben ik tevreden. Hoewel, misschien hou ik mezelf dat alleen maar voor… Wetende dat ik voor mijn eerste thesisdeel vorig academiejaar een 15 haalde, hoop ik  nu stiekem wel op een gelijkaardig punt natuurlijk. Maar mijn thesisinspiratie is ‘op’! Ik ben diep gegaan, dieper kan niet meer. En niet alleen mijn thesisinspiratie is op, ook ik ben zo wat ‘op’. Besluit: de thesis is klaar voor de drukker! Dinsdag brengen we alles definitief binnen en dan is mijn opleiding (virtueel) afgerond (op een examenreeks na)! Yes, eindelijk… Dan toch.
Mocht ook ù zich nog geroepen voelen om mijn ‘universitair sluitstuk’ na te lezen (sommigen worden daar gewoon toe verplicht, waarvoor mijn allergrootste dank!), dan laat u mij dat maar weten :wink: . U verdient er eeuwige roem en mijn ongelooflijk grote dankbaarheid mee! :cool:

Bib-shoppen

Dezer dagen breng ik af en toe wel ‘ns een bezoekje aan onze eigenste pbib (en als het echt moet, dan durf ik ook wel ‘ns te wisselen van kamp en over te lopen naar de sbib).  Thesis- en papertijden, weet u wel. Wetenschappelijke literatuur opzoeken, snuisteren in thesissen van jaren terug, bladeren door muffe oude boeken,… Graven en zoeken. En geloof het of niet, onze pbib krijgt als het ware Carrefour-allures! Toen ik er begin deze week binnen liep, zag ik bij de ingang winkelmandjes staan! Knalrood, net dezelfde als in onze plaatselijke GB Express. Een hilarisch idee zo op het eerste zicht maar eigenlijk best wel handig. Waar je vroeger alles in je armen moest zien te houden en er vooral voor moest zorgen dat je geen grandioze afgang maakte door stuk voor stuk alles te laten vallen (tassen enzo meenemen in de bib is immers verboden), kan je nu al je materiaal netjes en makkelijk meenemen in je winkelmandje. Ik ben fan! :cool:

Pronkkip

Aangezien ik in juni afstudeer (of dat hoop ik toch), heb ik mijn cv al op heel wat vacaturesites achtergelaten (ja, in tijden van crisis kan een mens er niet vroeg genoeg bij zijn, de sollicitatiebrief ligt ook al klaar). En ja, dan krijg je geregeld mail met allerlei werkaanbiedingen, testjes en andere rommel. Vandaag kreeg ik er eentje in m’n mailbox van Vacature.com: “Welk kippentype ben jij?”. Voor de lol even ingevuld en dit is het resultaat. Iemand die mij herkent in dat ‘pronkkipprofiel’? :cool: Ik vind het in ieder geval een iets té negatief-arrogante beschrijving, zò zelfingenomen en arrogant ben ik nu ook weer niet… :lol:

Volgens de Chickentales test ben jij een: PRONKKIP

Heel wat hanen zetten tegenwoordig uit voorzorg al twee stappen achteruit voor ze oog in oog met een pronkkip komen te staan. Dat vinden ze minder erg dan zich door de pure arrogantie van het beest omver te laten blazen. Die arrogantie is natuurlijk tegelijkertijd haar kracht én haar tere punt. Enerzijds kan een pronkkip zelfs zonder universitaire referenties of wetenschappelijke theorieën onwaarschijnlijk overtuigend uit de hoek komen. Met haar glimlach alleen – fake of niet – kan ze bij wijze van spreken Antarctica al doen smelten. Anderzijds speelt die ijdelheid haar ook parten. Aan oogverblindende bling bling hangt bijvoorbeeld een prijskaartje dat hebberigheid – ‘wat je niet kunt krijgen, kun je altijd nog nemen’ – in de hand werkt. Dat je niet op je bek bent gevallen, betekent evenwel niet dat je niet door de mand kunt vallen…

Edit: doe hier zelf de test :cool: .

Some things change…

Ik krijg mezelf maar niet gemotiveerd om er weer vollenbak tegenaan te gaan. F*cking thesis (Logbieslezers vertrouwd met SPSS?), paper hier, paper daar, opdracht dit, opdracht dat. Bah, bah, bah! Nooit gedacht dat een stage-ervaring zoveel verandering zou brengen en me zoveel zin zou doen krijgen om te gaan werken… En ik die er altijd zò rotsvast van overtuigd ben geweest dat ik zou verder studeren na m’n vijf jaar pedagogiek. Definitely not!

Absurdistan!

In mijn vijfjarige uniefcarrière heb ik al meer dan eens een bizarre opdracht voorgeschoteld gekregen, maar die van gisteren tart écht elke verbeelding. Professor M. heeft de titel van het vak overdacht evenals de inhoud van de gehele cursus. Resultaat: geen colleges, enkel een paper en mondeling examen. Tot dusver weinig speciaals hoor ik u denken. Klopt. Maar wacht. Hier komt-ie. Er wordt van ons verwacht dat we zijn boekje ‘LvhO’ lezen en daarover een paper van vier luttele pagina’s schrijven. Inhoud van de paper: de essentie van 7 hoofdstukken uit het boek. “En dat is géén samenvatting, géén eigen mening en géén reflectie maar dé essentie. Het is een wikken en wegen van woorden, recht doen aan het boek. Juist en precies zeggen wat de tekst zegt.” Daarnaast schrijf je ook nog een halve pagina over – jawel – de essentie van je stage. Belachelijke filosofische zever. En nu komt het meest absurde. Wat verwacht Professor M. van ons op het examen?! “U leert die vier pagina’s van buiten.” Waaat?! Vier pagina’s zelfgeschreven gelul uit het hoofd leren, op je examen komen, hij zegt een zin en jij maakt het fragment uit je tekst af. Hoe absurd is dat?! Ik kan er niet bij. En ik zie er allerminst het nut van in. “En wees maar niet te snel tevreden met het resultaat. Je moet het voortdurend overdenken.” “Dit is geen bestraffing, maar een oefening. Een oefening om bij de zaak te blijven, om te leren luisteren en kijken want deskundigheid blijkt niet te volstaan. Het gaat om ethos, een levenshouding, juist handelen, recht doen aan de situatie.” Man, ge kunt uw filosofisch gezwets steken waar er geen zon komt!