Logbies

Ik hoorde dit nummer deze middag in de Misrekening van StuBru. Eeuwen geleden maar ik blijf het op de een of andere manier een mooi nummer vinden… Melancholie.

Indigo Girl – Watershed
You’re my little indigo girl
Indigo eyes, indigo mind
And you’re my little indigo girl
Indigo smile, indigo frown

And I saw you crashing in, and I saw you crack a smile
I want you to be mine tonight
‘Cos you’re my little indigo girl
Tt’s a beautiful world, when you’re around

It’s a dream, it’s a love
Tonight

‘Cos every night I realize I need you close to me
But every night I compromise I lie here all alone

I long for you, my little indigo girl
It’s a beautiful world
You are the queen and I’m the king
My little indigo girl, it’s a beautiful world
When you’re around

You are the queen, the queen of me
The queen of love, my lovely queen

Oh tonight
Tonight tonight
Oh tonight
Tonight
My queen tonight
Tonight
Oh tonight
Tonight tonight

Gisteravond hebben we de week nog maar ‘ns muzikaal afgesloten. Richting onze ‘vaste culturele stek’, De Spil, voor een concert van Bart Peeters’ theatertoernee “De hemel in het klad”. Een – min of meer – wilde gok. Hij is niet zo meteen mijn favoriete zanger maar al heel veel positieve reacties gehoord en stiekem was ik dan ook heel benieuwd hoe hij het zou doen… En ik moet zeggen, het is heel goed meegevallen. Hij blijft een ietwat hyperactief konijn dat als een kangoeroe over het podium huppelt en springt, zijn bindteksten zijn soms net iets te lang maar verdomme, hij weet het publiek te pakken en te boeien! Een groot zanger zal hij nooit zijn of worden, maar hij heeft vijf fàn-tàs-tische muzikanten die er voor zorgen dat ieder nummer een meesterwerkje wordt. Soms ingetogen en intiem, dan weer dikken ambiance. Van folk over mambo tot Afrikaanse bluesritmes. Zij hadden er duidelijk zin in en deden ons zin krijgen. Na twee uur stond het kot dan ook in brand, de handjes gingen gedwee op elkaar, zeteltjes leken overbodig en hier en daar waagden sommigen het om even met hun kont te zwieren. Conclusie: een fijne avond, een geslaagd concert. Opstaan om halfzes deze morgen was net iets minder fijn .

Nadat eerder deze week Clijsters bekend maakte dat ze terugkeert naar het tenniscourt, is ook de heimwee bij Henin blijkbaar te groot geworden. Worden exhibitiewedstrijden en demonstratiematchen de nieuwste hype voor topsporters die er de brui aan hebben gegeven? Puur toeval dat ze allebei hun ‘comeback’ aankondigen? De een zal niet willen onderdoen voor de ander, denk ik dan met mijn gezond West-Vlaams boerenverstand… Zouden ze op termijn écht terug gaan tennissen op topniveau?  Ik  betwijfel het… Maar wat is dan het doel van het intensieve trainen voor zo’n exhibitiewedstrijden? Ze hebben jaren op topniveau gespeeld, zo snel zal hun spelvaardigheid wel niet verdwijnen zeker? Vind het allemaal wat vreemd… But who am I to judge?

Feeling tired
By the fire
The long day is over

The wind is gone
Asleep at dawn
The embers burn on

With no reprise
The sun will rise
The long day is over

(The long day is over – Norah Jones)