Logbies

De laatste weken slaap ik meer slecht dan goed. Meestal val ik behoorlijk “snel” in slaap, andere avonden lig ik maar te draaien en te keren en lijkt het eeuwen te duren voor ik de slaap kan vatten. Maar ik word vooral ‘s morgens véél te vroeg wakker. Geen probleem toch, hoor ik u denken, draai je gewoon en slaap lekker verder. Maar ik kan u verzekeren, beste Logbies-lezer(es), niets is minder waar. Hoe ik mij ook draai of keer, ik kan de slaap niet terug vatten tenzij… Ja, u raadt het al, vijf minuten voor de wekker af gaat, lijk ik terug in te dutten. Desondanks heb ik niet het gevoel dat ik echt (dood)moe ben. ‘s Namiddags heb ik wel even een dipje, maar dat had ik voorheen ook . Heeft mijn lijf nu plots minder slaap nodig? Maar hoe komt het dan dat ik steevast in slaap val als ik mij vijf minuten in de zetel durf te zetten? Winterblues? Hopen dat die lente niet te lang meer op zich laat wachten en een stralend zonnetje onze batterijtjes weer helemaal kan opladen zoals het hoort!

Laat mij u, beste Logbies-lezer, hartelijk wederwelkom heten (ik deed dat stiekem hierboven al een beetje maar toch, voor alle zekerheid, zodat u er écht wel van overtuigd bent). Na maandenlang stilzwijgen ben ik – hopelijk voor lange tijd – terug. Tijd en zin ontbraken me het afgelopen half jaar. Tijd ontbreekt me nog steeds een beetje maar laat ons stellen dat ik weer zin heb om er tijd voor te màken. Een goed voornemen voor 2011? Ja. Nee. Misschien. Ik maak geen goede voornemens bij de start van een nieuw jaar. Ik hoor u al denken: waarom niet? Toch mooi, zo doelen om na te streven? Inderdaad, beste Logbies-lezer, mooi is dat die ‘doelen’ maar ik vind het een beetje een vies woord, mag het? D-o-e-l-e-n. Het klinkt zo ja, u weet wel (of misschien weet u het ook niet). Ik bedank dus lekker voor dat vieze woord en zie bij het begin van een nieuw jaar liever enkele dromen op mijn  so called to-do-lijstje verschijnen. Heerlijk toch zo kunnen dromen over… Ja, waarover? Over alles. Over niets. Waar het om gaat: op het einde van het jaar ontdekken dat je al die dromen zelfs niet in je stoutste dromen had durven dromen. Voilà! Ik kan u alvast zeggen dat ik eind 2010 tot die ontdekking mocht komen. En ik heb alvast enkele dromen voor 2011. Zou ik ze verklappen? Misschien verdient u het wel om er eentje te weten… Klaar? Komt-ie! Mijn ‘ultieme’ droom voor 2011 is een boeiende, uitdagende, leuke, aangename,… andere (nine-to-five) job  vinden.
Dus laat ons toosten op een minstens even dromerig 2011! Santé!

Zaterdag laatstleden besloten we de Prime Drive In Movies in het sportpark De Nekker (Mechelen) uit te proberen. Op het programma: “Salt” met Angelina Jolie in de hoofdrol. Het bleek een film te zijn met een ‘platte’ plot, weinig verhaal en absoluut niet vernieuwend. Dus wat de film betreft, zaten we fout. Maar wél een leuk concept, die drive in! Voor vijf luttele eurootjes mocht je – na ontvangst van de prijs- en infolijst en het doosje kleenex vuilniszakje incluis – de wei oprijden en je plaatsje innemen. Wij stonden helemaal vooraan, op de eerste rij. We waren goed op tijd om zeker te zijn dat we plaats zouden hebben. Achteraf gezien waren we misschien beter iets later geweest, dan stonden we wat verder op de wei en hadden we beter zicht gehad. Maar ons hoor je niet klagen (na de film konden we dan ook wel heel vlotjes de wei terug verlaten zonder te moeten aanschuiven in de rij). Oldtimers mogen zelfs gratis en voor niets de wei oprijden! Enkele grave exemplaren gespot!  En ze zorgden voor nog wat meer sfeer, het leek wel een scène uit Grease. Zò typisch Amerikaans, héérlijk! En zo fijn om zelf het volume tijdens de film te kunnen regelen.

Slotsom: ondanks de iets mindere film toch een geslaagd avondje uit en zeker voor herhaling vatbaar maar dan mét extra kussentjes en een goed gevulde koelbox met lekkere hapjes en drankjes om het nòg aangenamer te maken.

Trouwens, vooraf lekker getafeld in De Margriet (op de Bruul). Een aanrader wat betreft de betere brasseriekeuken!

Al weken staat dit postje half (on)afgewerkt in mijn – ellenlange – draftlijst.

We keren even terug in de tijd, zo wat een maand geleden. Dinsdag 29 juni 2010. Een bloedhete dag mocht u het zich  niet meer herinneren. Eindelijk was het moment aangebroken waarop we de kaartjes die al màànden lang in de schuif lagen, mochten inruilen voor een heerlijke Norah Jones-avond, althans dat was toch onze hoop. Mijn verwachtingen waren hoog gespannen. We zochten onze fauteuilplaatsjes in Vorst Nationaal (en o wat klinkt dat “Forest National” zò fout) en nestelden ons in de veel te warme zaal. Nog nooit zag ik zoveel mensen tegelijkertijd wapperen met hun ticketje om toch maar een béétje verkoeling te vinden. Maar Mrs. Jones deed ons die hitte snel vergeten. Nieuwe nummers (o.a. “Chasing Pirates”), een prachtige cover van Johnny Cash z’n “Cry cry cry” en haar klassiekers zoals “Come away with me”, “Sunrise”, “Don’t know why”,… passeerden de revue. Afsluiten deed ze met een akoestische set. Prachtig! In geen tijden nog zo’n goed concert meegemaakt! De sfeer was er, de muziek was er en Norah & haar band stonden er hélemààl, geen valse noot, geen foutje gehoord. Perfect!  Genoten à volonté. In één woord: WAUW!

Per toeval enkele fragmentjes van het concert op YouTube gevonden (en er zijn er nog veel meer te vinden):