Duivels

Ik moet er toch nog even snel iets over kwijt, over die o zo besproken match van onze Duivels tegen Turkije. Als je vele supporters mocht geloven, dan moest de match gisteravond niet meer gespeeld worden. Het was op voorhand al glashelder. De Duivels zouden winnen. Sommigen waagden zich zelfs aan een belachelijk hoog doelpuntenaantal voor de Belgen in hun pronostiek. Waar is jullie realisme, voetbalheren (en -dames, zo u wil)? Onze Duivels zijn niet plots keigoed hoor. Ik had het voorspeld: géén winst voor de Duivels. Ik werd hier thuis weeral afgedaan als de pessimist maar ik heb weer maar eens gelijk gekregen. Alle gekte en al het geroep heeft niks uitgehaald. Aan het supportersenthousiasme zal het niet gelegen hebben – “dieje van mij” had geen stem meer toen hij thuis kwam. Maar een overwinning bleef toch ver weg… Ze rustten al op hun lauweren na de 1-0. En van dan af, zag ik (al zappend hier en daar vijf minuten – voor één keer dat het niet mòést) zwak spel. Dus heren (en dames) voetbalfanaten, voetbalwereld, of wie zich ook aangesproken wil/kan/mag/moet/… voelen: het vel…. U weet wel, niet verkopen voor de beer, jawel, geschoten is. De jacht was nog maar half geopend….

Mama

Een dagje te laat, maar het is er gisteren niet meer van gekomen. U weet wel, ik had m’n eigen allerliefste mama te vieren. Met een grote ruiker in de hand ging ik op de koffie.
Niet alleen voor mijn mama, maar voor alle mama’s ter wereld:

Fijne Moederdag!

Ongewenst cadeautje

Een mens krijgt heden ten dage liever geen post meer in de bus. Wat zat er vandaag weer in de bus? Juist ja, weer een rekening van Vadertje Staat. Waar moet ik dit keer voor betalen? Verkeersbelasting. En nog geen klein beetje! Dan moet ik me waarschijnlijk nog gelukkig prijzen dat ik ‘maar’ met een ‘klein’ autootje rijd… Of betaalt iedereen hetzelfde? In ieder geval, de staatskas wordt bijzonder goed gespijsd en onze bankrekeningen worden leeggeroofd.

Echt?

Wat hoor ik net op het radionieuws?! Ik check de online kranten. Ik zet snel even de tv op. Overal hoor/lees/zie ik hetzelfde: Osama Bin Laden is (ge)dood. Dood? Zoals in gestorven en komt nooit meer terug? Van de kaart geveegd en voor eeuwig onder de grond om er te dienen als voedsel voor kriebelbeestjes? Echt? Of is ‘t een fopje?

Stickers

Het is weer zo ver. Je kan er niet om heen. Aan élk verkeerslicht in Vlaanderen. Het Rode Kruis. Mét hun stickers. Vijf luttele euro’s voor zo’n reepje. En toch koop ik er geen! Waarom niet? Omdat ik mijn geld niet geef aan zo’n dwaas item. Wat moet je met zo’n kleefbandje aanvangen?! Niks! Niks, zeg ik u! Verkoop toch eens iets nuttigs! Een balpen voor vijf euro ten voordele van ‘t Rode Kruis, ik kocht er direct eentje. Post-its, een luchtverfrissertje, een condoom,… Noem maar op! Maar stickers, nee dank u. Daarvoor grabbel ik niet in mijn tas naar dat briefje van vijf en laat ik mijn raampje netjes dicht.