Logbies

Bekroond met heel wat Awards. Dringend tijd om maar ‘ns uit te zoeken of dat al dan niet terecht is…
Slumdog Millionaire vertelt het verhaal van Jamal.

De 18-jarige Jamal is wees en leeft in de sloppenwijken van Mumbai. Hij staat op het punt om 20 miljoen roepies te winnen in de Indische versie van het programma «Who Wants To Be a Millionaire?». Hij is nog maar één vraag van de overwinning verwijderd wanneer de politie hem aanhoudt omdat ze hem verdenken van vals spel. Jamal vertelt hen over zijn leven op straat, zijn familieperikelen en zelfs over het meisje waarop hij verliefd werd en dat hij verloren is. Maar hoe is die jongen die niet in geld geïnteresseerd is in de finale geraakt van dit TV programma? En hoe komt het dat hij het antwoord op alle vragen kent?
(Bron: http://www.cinebel.be/nl/film/1003551-Slumdog-Millionaire.htm)

Behoorlijk sterke plot, doch wat voorspelbaar. Een goeie film ook al kreeg ik het er noch koud noch warm van. Oké dus maar mist net dat tikkeltje meer. Vooral mooi hoe het thema in beeld wordt gebracht.

Eind jaren vijftig, Amerika floreert. Frank en April Wheeler zijn jong, aantrekkelijk en veelbelovend stel. Ze hebben twee leuke kinderen en wonen in een welvarende buitenwijk ergens in Connecticut. Maar gelukkig, of zelfs maar tevreden zijn ze niet. Frank heeft een saaie kantoorbaan, April treurt om een gefnuikte carrière als actrice. Ze waren toch voorbestemd om anders te zijn, beter? In een uiterste poging aan hun gezapige burgerbestaan te ontsnappen besluiten ze naar Frankrijk te gaan. In Europa zullen hun bijzondere gaven zich wel kunnen ontwikkelen, ver van de oppervlakkige consumptiemaatschappij die Amerika in hun ogen is. Hun relatie verzandt echter in eindeloos gekibbel en jaloezie, en een drama lijkt onafwendbaar.
(Bron: http://www.universalpictures.nl/revolutionaryroad.html)

Dachten ze het succes van Titanic met dit duo over te doen, dan hadden ze het dik mis. Deze film brengt het relaas van twee neuroten die noch met zichzelf, noch met hun relatie, noch met elkaar en evenmin met hun talenten blijf weten. Weinig verhaal. Geen spanning. Geen humor. Geen romantiek. Niks. Een film die me allerminst wist te boeien en ‘drive’ mist, op alle gebieden. Langdradig en saai, van begin tot eind. Geen aanrader.

Dacht ik gisteravond – naar goede gewoonte – nog even lekker te ontspannen met een filmpje. Op het programma: Phonebooth, een thriller met in de hoofdrol Colin Farrell. Veel ontspannends was er niet aan. Helemaal opgefokt en gefrustreerd, dat was het resultaat. Op de een of andere manier word je zo hard meegesleurd in het verhaal dat je ‘t op de duur op je zenuwen krijgt dat hij die fucking call-box niet uit komt en letterlijk aan het lijntje wordt gehouden.

Stu Shepart (Colin Farrell) is een arrogante publiciteitsmanager die liegend zijn weg naar succes bereikt in New York. Alles verandert wanneer hij nietsvermoedend een telefoontje beantwoordt in een telefooncell die hij gebruikt wanneer hij zijn vrouw bedriegt. Nu is hij in handen gevallen van de beller (Kiefer Sutherland), een sluipschutter die hem onder schot houdt en eist dat hij schoon schip maakt met zijn vrouw en vriendin. Vertrouwend op zijn scherpzinnigheid en de onwaarschijnlijke hulp van Captain Ramsey zal Stu’s leven veranderen, zelfs als het hem lukt om levend te ontsnappen.

Geen slechte film, verre van. Maar het leek niet de geschikte movie gisteren… Niet zo direct eentje om verstand op nul te zetten, lekker onderuit te zakken en met een half oog te kijken. En liet dat nu net zijn wat ik gisteravond nodig had. Foute keuze dus .

City of Angels vertelt het verhaal van engel Seth (Nicolas Cage) en hartchirurge Maggie (Meg Ryan). Een onmogelijke liefde? Hij leeft in hoger sferen, zij is heel pragmatisch ingesteld. Seth geeft uiteindelijk zijn engelenleven op en wint the love of his life voor zich, althans voor eventjes toch…

In een ver verleden – ja, ik was de verhaallijn al lang kwijt – had ik dit romantisch drama al ‘ns gezien. Zopas nog even opnieuw genoten van dit mooie verhaal. Melig. Romantisch. Triest. Maar een blijver als je ‘t mij zo vraagt.