wil bijdragen tot het versterken van de solidariteit, de dialoog, het respect, het samenhorigheidsgevoel en de multiculturele diversiteit in België.

Veel onnodig geblaat. Het deed er allemaal niet toe voor mij. Het was een fijne namiddag, tout court! Groot en klein, jong en oud, blank en zwart,… iedereen was er welkom. En ‘t was gratis . Heel wat Vlaamse en Waalse artiesten gaven het beste van zichzelf op de Esplanade. En de zon was van de partij! Ik heb genoten. En meer moet dat niet zijn.
En stiekem heb ik ontdekt dat Kate Ryan écht goed kan zingen, dat Rocco Granata een ferme ouwe pee is die het publiek onmiddellijk mee krijgt met zijn “Marina”, dat Gabriel Rios een hottie-Latinoboy blijft, dat Flip Kowlier echt een waanzinnig grappige kop blijft hebben en West-Vlaming is in hart en nieren en dat Axelle Red een ferme madam is en blijft.

(Toon Tellegen)

Met deze gevleugelde woorden zet ik m’n 23e levensjaar in (wat klinkt dit pathetisch). Weer een jaartje ouder, weer een jaartje wijzer (dat hopen we althans). De ‘speeltijd’ begint stilletjes aan op z’n einde te lopen. Tijd voor serieuzere zaken: werken, stekje zoeken,…

En bij deze wil ik m’n maatje G., vandaag ook 23, een fantastisch fijne verjaardag toewensen! We geven er vanavond een lap op!

Om maar te zeggen: ik wens jullie een spetterend nieuw jaar toe! Mag 2009 een jaar worden waarin dromen en wensen vervuld worden! Dikke nieuwjaarszoen voor jullie allemaal: <mmmmmwah>!!

Ik wens je veel zon en wat schaduw,
wat regen en wat wind
en veel stilte
en bloemen ook,
maar bovenal
mensen om je heen die van je houden!

Een hele fijne verjaardag toegewenst zus!

There’s nothing wrong with loving where you’re from
That’s the way I feel and the feeling’s strong
Every place I go just makes it clear
There’s no better place for me than here
(…) My favorite welcome home

(Stan Van Samang – Welcome home)

Zondag zus na 20 weken Frankrijk thuis weer met open armen mogen ontvangen. Het was een heerlijk feestje! Een betere ontspanning kan een mens zich niet inbeelden! Ravotten en spelen met de bengels, gezellig keuvelen, hopen lekkers en zoets,… Super!
En dat ik blij ben dat m’n Snollebol terug in het land is, is een understatement.

Maar goed, het gaat niet om de voorgeschiedenis. 

Donderdag, finale. Zé-nuw-slo-pend! Ik was aan de zetel gekluisterd! Een week lang kopten de kranten: “Limburggevoel haalt het”, “Leuven maakt geen kans”,… Niets bleek minder waar! Meer dan verdiend kwam d’Hoogeschool in Leuven als onverbeterlijke winnaar uit de bus. Terechte winners. De beste kok, de sympathiekste en sterkst gegroeide uitbaters, het meest hilarische zaalpersoneel (gelukkig dat ervaren maître Willy hen uit de nood hielp – oeps, mijn cynisme komt weer boven), een eenvoudig maar toch gezellig interieur,… Dé ontegensprekelijke underdog én míjn favoriet.

Postzegels
mijn moeders hobby

ik een zeldzaam
exemplaar

eerste dag
van uitgifte
afgestempeld
duidelijk
door haar

opgeborgen
in haar album
steeds opnieuw
tentoongesteld

enig in mijn soort
gebleven
nooit meer nabesteld.

Nannie Kuiper
Een zeldzaam exemplaar, Leopold, 1991

Een bijzondere mama, ik heb zo’n uniek exemplaar.

Voor alle mama’s, oma’s, tantes,…: een weliswaar te late maar desalniettemin fijne moederdag toegewenst!

Door het concert van Gabriel Rios waanden we ons even in zuiderse sferen. Aan zijn respectievelijke rechter- en linkerzijde: percussiewonder Kobe Proesmans en pianovirtuoos Jef Neve. Drie topmuzikanten dus die ons een meer dan geslaagde avond bezorgden! Het was af! Ik heb er slechts één woord voor: MOOI! Mooi in alle eenvoud en in alle opzichten: muzikaal, vocaal (hij haalt die hoge noten één voor één!), sfeer, arrangementen van Rios’ nummers (waaronder zijn beste nummer ooit én mijn favoriet allertijden: “I’m gonna die tonight”) en heel wat ‘oude’ Spaanse songs (o.a. over een kat en een muis),… Heerlijke bindteksten en die mannen hebben plezier samen, ongelooflijk! Het werkt aanstekelijk! Er werd heel wat gelachen in de zaal! Weerom volop genoten! Wie de kans heeft om nog een concert van deze tournee mee te pikken, doen!