Norah Jones

Al weken staat dit postje half (on)afgewerkt in mijn – ellenlange – draftlijst.

We keren even terug in de tijd, zo wat een maand geleden. Dinsdag 29 juni 2010. Een bloedhete dag mocht u het zich  niet meer herinneren. Eindelijk was het moment aangebroken waarop we de kaartjes die al màànden lang in de schuif lagen, mochten inruilen voor een heerlijke Norah Jones-avond, althans dat was toch onze hoop. Mijn verwachtingen waren hoog gespannen. We zochten onze fauteuilplaatsjes in Vorst Nationaal (en o wat klinkt dat “Forest National” zò fout) en nestelden ons in de veel te warme zaal. Nog nooit zag ik zoveel mensen tegelijkertijd wapperen met hun ticketje om toch maar een béétje verkoeling te vinden. Maar Mrs. Jones deed ons die hitte snel vergeten. Nieuwe nummers (o.a. “Chasing Pirates”), een prachtige cover van Johnny Cash z’n “Cry cry cry” en haar klassiekers zoals “Come away with me”, “Sunrise”, “Don’t know why”,… passeerden de revue. Afsluiten deed ze met een akoestische set. Prachtig! In geen tijden nog zo’n goed concert meegemaakt! De sfeer was er, de muziek was er en Norah & haar band stonden er hélemààl, geen valse noot, geen foutje gehoord. Perfect!  Genoten à volonté. In één woord: WAUW!

Per toeval enkele fragmentjes van het concert op YouTube gevonden (en er zijn er nog veel meer te vinden):

Joost

Vrijdagavond ging ik met M. naar Joost Zweegers (misschien beter gekend als Novastar). Decor voor dit streepje muziek was weerom De Roma (Borgerhout). De sfeer was er sowieso al. Ik blijf het een gezellige theaterzaal vinden, die Roma. En Joost gaf het beste van zichzelf tijdens dit Almost Bangor-concert. Nummers van de gelijknamige plaat maar evenmin heel wat ‘oude klassiekers’ (The best is yet to come, Caramia, Lost & blown away,…). Hij heeft nog maar eens bewezen wat een goeie muzikant hij is. Ik durf hem zelfs de beste (Vlaamse) singer-songwriter noemen. Keer op keer weet hij te imponeren met beklijvende versies van zijn nummers en dat helemaal solo, hij en zijn piano/gitaar/mondharmonica. Meer heeft hij niet nodig. Ronduit fantastisch. Ik ben weer helemaal into Joost Zweegers. Het was de ideale manier om het weekend rustig in te zetten.

Toots

Vorige zondag trokken we door sneeuw en ijs richting De Roma in Borgerhout voor een concert van Toots Thielemans. Een ‘probeersel’, ja, zo zullen we ‘t even noemen. We wisten helemaal niet wat we al dan niet konden/mochten verwachten. Maar het werd gesmaakt! Toots bracht samen met zijn drie muzikanten stuk voor stuk swingende jazzy songs. En zijn gezever tussendoor was bij momenten echt wel grappig. En in kersttijden mocht natuurlijk als afsluiter een kerstmedley niet ontbreken. Deze oude vos heeft zijn pluimen nog niet verloren! Chapeau dat hij er nog steeds staat (ook al zit hij op het podium :lol: ). Heerlijk genoten! De Roma vormde het ideale decor voor deze aangename avond. We komen er nog terug… :cool:

Thriller Live

‘t Begon gisteravond als een klucht. De deuren zouden open gaan om 19u maar eenmaal aangekomen  aan de Lotto Arena- zo rond halfacht – stond er nog steeds een mensenmassa’s te wachten voor gesloten deuren. En dat het koud was, hebben we gevoeld! “Een technische panne”. Verdorie, los die dan maar snel op! Pokkekoud daar aan dat trekgat! Tegen goed halfnegen hadden ze ‘t blijkbaar gefixt en mochten we eindelijk de Arena binnen. Dik uur later dan voorzien, begon de Thriller Live Show. Een Tribute to the King of Pop. Slecht was het niet, verre van. Maar het heeft met toch niet helemaal kunnen bekoren. Ik vond het geheel maar matig. Mijn verwachtingen waren misschien iets té hoog gespannen. Ik had het overtuigender, bezielder verwacht. Maar alsnog van genoten, dat staat vast.

Belgavox

Gisteren ben ik samen met m’n zus afgezakt naar Brussel voor Belgavox, een concert aan de voet van het Atomium dat…

wil bijdragen tot het versterken van de solidariteit, de dialoog, het respect, het samenhorigheidsgevoel en de multiculturele diversiteit in België.

Veel onnodig geblaat. Het deed er allemaal niet toe voor mij. Het was een fijne namiddag, tout court! Groot en klein, jong en oud, blank en zwart,… iedereen was er welkom. En ‘t was gratis :cool: . Heel wat Vlaamse en Waalse artiesten gaven het beste van zichzelf op de Esplanade. En de zon was van de partij! Ik heb genoten. En meer moet dat niet zijn.
En stiekem heb ik ontdekt dat Kate Ryan écht goed kan zingen, dat Rocco Granata een ferme ouwe pee is die het publiek onmiddellijk mee krijgt met zijn “Marina”, dat Gabriel Rios een hottie-Latinoboy blijft, dat Flip Kowlier echt een waanzinnig grappige kop blijft hebben en West-Vlaming is in hart en nieren en dat Axelle Red een ferme madam is en blijft.