Logbies

Hi there folks!

We starten hier ons laatste dagje Florida. Over zo’n dikke 24 uur zitten we weer op het vliegtuig richting Belgenland om aldaar te landen op woensdagmorgen om 7u40. Minder leuk vooruitzicht dus, maar goed, we genieten nog volop van ons laatste (onweerachtige) dagje hier en laten jullie nog even meegenieten van het laatste stukje van onze reis.

Vrijdag deden we weinig bijzonders. Primo, een wandelingetje langs de haven van Key West. Grote vissen en wat een cruiseschepen leggen daar aan! Tjonge jonge! Secundo, genieten van een lekkere cocktail en de zon aan het zwembad van ons hotel.

Zaterdag verlieten we Key West en reden we de Keys terug af, op weg naar Miami. Onder weg maakten we een stop (de hele dag ) bij het John Pennekamp Coral Reef State Park, een natuurpark op Key Largo dat bekend staat om zijn koraalrif. We boekten een boottocht om te snorkelen, Pieter althans, it’s not my cup of tea, ik ging mee voor de lol en om te genieten van het zonnetje op het dek van de boot. Maar viel dat even tegen! Een mottige boot zonder dek en dus ook geen zonnebaden-kans. Daar zat ik dan. De zee was behoorlijk wild en tijdens het heen varen was dat best wel leuk wat kletsen water over je krijgen maar dat was net iets minder leuk als we daar zo’n dik anderhalf uur bij het koraalrif bleven dobberen. Ik heb me in tijden niet meer zo misselijk gevoeld! En op de koop toe was het snorkelen ook niet je dat. Pieter zag weinig moois en het water was veel te wild om goed te kunnen snorkelen! Stiekem moeten we wel toegeven dat we een beetje veel gewoon zijn na wat we gezien hebben in de riffen van Egypte, werelds mooiste! Maar goed, we hebben het overleefd . Gelukkig konden we na de boottocht nog even genieten van wat zon voor we richting Miami reden – back to where it all started. Daar hadden we reeds ons hotel geboekt (DaysInn Miami Beach). Inchecken, douchen en op zoek naar een leuk restaurantje. En dat vonden we, hier vijf huizen verder. Een Siciliaan. En wat heeft die man een hartenpijn dat hij z’n land heeft (moeten?) achtergelaten. Werkelijk, hartverscheurend. En het eten was top! Buikjes rond, tijd om te gaan slapen. Maar dat bleek niet zo evident. Een kleine (wonder o wonder! al onze andere hotelrooms waren huge) hotelkamer weet u, dus heet! Airco, geen probleem! Maar die maakt hier nogal veel lawaai. Een slapeloze nacht dus.

Gisteren (zondag) verkenden we Miami: Little Havana en Downtown Miami. Het was overal behoorlijk rustig (en vooral snikheet). Zondag was niet zo goed gekozen (wel geen enkel probleem om parking te vinden ). In Little Havana – een 9 vierkante kilometer grote wijk waar uitgeweken Cubanen samentroepen – maakten we een wandeling door de straten langs de belangrijkste bezienswaardigheden: kerken, herdenkingsbeelden,… De namen heb ik niet onthouden, ik was er precies niet zo goed bij.

Downtown Miami verkenden we eveneens te voet. Langs 1st Street, via Biscayne Bay, langs de bekende Mall met het Hard Rock Café, naar de AA-Arena (waar basketball play offs worden gespeeld), langs Tower of Freedom en … Bezweet en behoorlijk uitgeput van het niet slapen keerden we terug richting Miami Beach en stopten nog even bij Publix voor de laatste inkoopjes. Pieter genoot nog even van wat zon bij het zwembad, ik sprong even binnen bij Nailhouse. ‘s Avonds verkenden we Ocean Drive, de bekendste Boulevard van South Beach met z’n vele cafés, restaurants en hotels in art déco stijl én het huis van Versace. Het is er kwestie van zien en gezien worden. Moe maar voldaan gingen we slapen.

Straks trekken we richting Aventura Mall, één van de vele bekende shopping centra hier in de buurt. Vanavond inpakken en morgenvroeg is het time to say goodbye. De tijd is voorbij G-E-V-L-O-G-E-N! Time flies when you’re having fun…

(Foto’s zijn genomen met gsm, dus mindere kwaliteit)

Nothing special today folks! Laundry & hanging around in Key West.
Na het ontbijt begaven we ons voor de tweede keer richting coin laundry. Basic gepakt dus is een wasje af en toe zeker nodig om drie weken rond te komen. En het staat vast, de wasserette hier is véél duurder dan die waar we gingen in Eustis en het leek ook veel langer te duren voor alles droog was. Het tweede bed in onze hotelkamer is omgetoverd tot droogtafel . Daarna reden we het oude centrum terug in, parkeerden onze auto en slenterden deze namiddag wat rond in Old Town Key West. Weinig bijzonders.

We wandelden ook even tot het meest zuidelijke punt van de USA. Het enige wat daar te zien valt, is een geverfde blok beton.

Zo tegen een uur of vier reden we terug richting hotel en genoten we nog even van wat zon en een cocktailtje bij het zwembad. Na een verfrissende douche trokken we weer het centrum in. We pikten een stukje van een sunset celebration mee (straattheater tijdens zonsondergang). En het mag gezegd worden, de zonsondergang hier is lang niet zo mooi als de zonsondergang die we zagen op Bellair Beach.

We aten een overheerlijke burger in één of andere grill bar. Tijdens het eten passeerde “the longest parade”. Een stoet mensen en wagens die van de ene kant van het eiland (Atlantische Oceaan) naar de andere kant (Golf van Mexico) trekken om daar dan feest te vieren.

That’s it for today!
Bye!

Here we are again! Ondertussen zijn we al op Key West aanbeland na een lange rit over de Keys. Onderweg maakten we enkele stopjes. Onze eerste stop was een ‘commerciële’ stop: sandal & T-shirt outletstore. Goede keuze om daar even halt te houden. Allebei een nieuw paar Reef sletsen voor een prikje. Volgende stop was Big Pine Key om er bij Blue Hole de witstaart-Key-deers te zien. Op dat plekje was niks te zien, behalve een verdwaalde alligator (maar die zijn we ondertussen al beu gezien ). Maar net toen we dachten dat we nooit zo’n hert te zien zouden krijgen, stak er eentje de weg over. We maakten rechtsomkeer en konden een paar foto’s schieten van dit schattige dier.

Na ons stopje bij Big Pine Key keerden we een stuk terug tot Bahia Honda State Park. We waren het eerder op de dag voorbijgereden omwille van dreigende onweerswolken en regen. But we were lucky! De hemel klaarde uit en we konden genieten van de zon op het witte strand vlakbij het heldere water van de Atlantische Oceaan.

Benieuwd of er onder water bezienswaardigheden zouden zijn…  Na een korte snorkel viel dat wat tegen. Niks te zien. Flippers en co vlogen de duinenstruik in! Benieuwd of er bij de grote reefs wél wat moois te zien valt onder water (het zal moeilijk zijn om Egypte op dat vlak te overtreffen).

Zo rond een uur of vier reden we verder richting Key West, onze eindbestemming voor vandaag en verblijfplaats voor de komende twee dagen (3 nachten). We boekten wederom een room bij BW (Ambassador Resort) voor 3 nachtjes. Pretty  expensive maar de prijzen swingen hier overal de pan uit. Vanavond gingen we iets eten in het Hard Rock Café op Duval Street en maakten een wandelingetje langs de winkeltjes en vele cafés met live-muziek.

Bye for now and see you soon!

Na een slecht ontbijt (broodjes van 2 dagen geleden enzo – you know) in ons ‘spookhotel’ in Fort Myers (het leek wel of er niemand was in dat huge hotel), reden we richitng Everglades via Fort Myers Beach, by the way een kleurig kuststadje!
Gisteravond voldoende research gedaan voor onze route, dus goed voorbereid vertrokken. We planden eerst een airboattochtje  (near Everglades City) en daarna zouden we verder rijden naar Shark Valley voor een fietstochtje door de Everglades. Zo gezegd, zo gedaan. Na een behoorlijke rit door het mooie groen, boekten we onze airboat bij Jungle Erv’s Airboat Tours – “King of the Everglades” (hier) (zo’n kleine $40 pp) en een klein half uurtje later ‘vlogen’ we al het water over met Captain Bill. Voor ons vertrek, zagen we 2 alligators van vlakbij. De rit doorheen de Everglades met de airboat viel echter wat tegen in die zin dat we weinig te zien kregen, slechts 1 alligator tijdens het uurtje ‘airboaten’. Wel een leuke ervaring, zo ‘vliegen’ over het water! En for the record: zo’n ding maakt écht veel lawaai, dus de oorbeschermers waren meer dan welkom.

Airboat

Ali Alligator

Eén van de vele ‘weggetjes’ doorheen de Everglades

Eaten by Ali

Just the two of us on the airboat

Na de airboat reden we verder richting Shark Valley alwaar we met de fiets een tochtje zouden maken. Het begon goed: “free entrance today”, weer $10 uitgespaard. Maar eenmaal daar aangekomen zo rond een uur of drie, kwamen we tot de vaststelling dat we een uurtje de tijd hadden voor onze fietstocht. De fietsen moesten terug ingeleverd worden voor vier uur. Onbegonnen werk dus als je weet dat het fietstochtje door de Everglades zo’n twee à drie uur in beslag neemt. Dan maar de Shark Valley Tram genomen ($25 voor 2). Met een open busje maakten we een twee uur durende tocht door de Everglades met een stop bij de uitkijktoren. Onze gids bleef maar ratelen over de vogels die te zien waren (een mens zou er schele koppijn van krijgen). Op het einde vertelde ze eindelijk toch nog wat over de alligators die hier wél talrijk aanwezig waren. En achteraf gezien was het busje een goeie optie. Op het einde van de tocht brak er een tropisch onweer los maar met het busje raakten we nog min of meer droog terug bij de parking.

Eén van de vele vogelsoorten

Toen was het nog zonnig…

En nog een vogeltje (dat heel depressief lijkt)

Our beloved friends: the alligators

Met z’n tweetjes boven op de uitkijktoren

En ons dagje natuur zat er op! Het tropische onweer hield nog even aan maar belette ons niet om onze rit verder te zetten. We reden verder South richting Florida City langs de 997. Onderweg kwamen we heel wat (palm)boom- en fruitkwekerijen tegen, de zogenaamde nursery. Na een uurtje kwamen we aan in het BW Hotel in Florida City – “the Gateway to the Keys”.  Morgen rijden we dan ook richting Key West. Een behoorlijk lange rit voor de boeg dus (meer dan 200 km).
That’s it for today folks! See you later alligator!

Trouwens, hoe gaat het daar in ‘t kleine België? Paasvakantie zit er op? En Mister Ash Cloud? Niet te veel last van de stofwolk? We proberen het nieuws hier (online) ook wat te volgen. Hopelijk is alles weer normaal tegen de tijd dat wij terugkeren. Anders kunnen we onze vakantie noodgedwongen nog wat langer maken. Niet dat we dat zò erg zouden vinden. Enkele dagen New York extra klinken niet slecht. Hou jullie taai!