Boem patat
Vier jaar lang al waarschuw ik al wie (al dan niet regelmatig) op bezoek komt op m’n kot voor het stijle smalle trapje naar m’n kamer. Vier jaar lang huppelde ik zelf vrolijk en zonder ooit enig probleem m’n trapje op en af. Valiezen op en af sleuren, kasten, stoelen,… Maar gisteren ging het even iets minder… Het was zover… Voor de eerste keer (en hopelijk laatste keer) totterde ik zowat van m’n – door zovelen gevreesde – trapje af (al maar goed dat ik m’n armen niet vol had). Gelukkig zonder erg… Lang leve de goeie reflexen zeggen we dan
. En hoe klinkt het spreekwoord ook al weer? Haast en spoed… Misschien moet ik daar af en toe ‘ns wat meer aan denken.
