De burcht

U hebt vast al gehoord over de Europese Onderwijsconferentie die dezer dagen in Leuven plaatsvindt (naast de Mexicaanse griep is het steevast één van de hoogtepunten in het nieuws). Op zich heb ik daar niks op tegen. Die hoge Europese pieten mogen voor mijn part hun tenten hier maandenlang opslaan, maar de veiligheidsmaatregelen die eraan verbonden zijn, staan me net iets minder aan. Ik heb nog nooit zoveel blauw op straat gezien! Het lijkt alsof ze àlle mogelijke middelen van stal hebben gehaald: wagens, paarden, prikkeldraad, straten en pleinen afsluiten,… En ja, zelfs een helicopter! Dat verdomde ding cirkelt al de hele voormiddag boven mijn hoofd. Ik word er zowaar horendol van. En tot wat leiden deze extreme maatregelen? Protest is en komt er sowieso. Of ze daarom een versterkte en hermetisch afgesloten burcht van Leuven moeten maken… Da’s er een beetje over lijkt me. Maar wie ben ik :cool: …

Onbekwaam

Het leek daarnet op mijn route van hometown Wevelgem naar pseudo-hometown Leuwen wel of ze alle loempste chauffeurs ter wereld hadden losgelaten! Man man, wat was me dat allemaal! Drievierde van de chauffeurs op onze Vlaamse wegen hebben duidelijk nog nooit gehoord van een eerste rijvak en van ritsen. Als ik ergens niet tegen kan, dan zijn het wel die verdomde tweede-rijstrook-plakkers. En ik kan er al helemaal niet tegen als het druk is op de weg en het wàs behoorlijk druk daarnet. Dan zotten met een dikke mercedes die rechts inhalen en dan vanop het eerste baanvak, zomaar hup!, tussen de auto’s door naar het derde rijvak slalommen waardoor alle achterliggers op de rem mogen gaan staan. Truckers die elkaar proberen in te halen op ‘t Viaduct van Vilvoorde waardoor er file ontstaat. En als klap op de vuurpijl had ik het bijna vlaggen. Oranje bij één van de lichten op de Koning Boudewijnlaan net voor ik de Leuvense Ring wil oprijden. Geen mens die nog veilig kon stoppen, doorrijden leek mij dan ook de enige oplossing. Mijn voorligger dacht daar duidelijk anders over. Die gooide alles dicht waardoor ik bijna in z’n gat zat. Gelukkig hield ik voldoende afstand en zijn mijn reflexen goed. ‘t Scheelde een millimetertje. Sommige mensen moeten ‘ns leren dat autorijden niet alleen vooruit kijken is. Het is minstens even belangrijk achter je te kijken en rekening te houden met de mogelijkheden van wie volgt. Was me dat een ritje…

Vreemde soorten

Tegenwoordig zien we toch wel wat de revue passeren in de fitness… Van bompa’s met te hoog opgetrokken witte sportsokken over vrouwen met een t-shirt die lijkt op een patattenzak waar drie gaten in gesneden zijn tot kerels die letterlijk op sletsen de fitnesszaal komen binnen gesloft. Vreemde soortjes lopen daar toch rond hoor… En toch heeft iedereen daar hetzelfde doel voor ogen, aan de conditie werken en/of de spieren verstevigen. Van een gemeenschappelijkheid gesproken :cool: .
Voor alle duidelijkheid: ik sta daar niet met te hoog opgetrokken witte sportsokken, noch met een patattenzak om het lijf en ik draag een paar stevige sportschoenen :lol: .

Mega Cindy

Vandaag kwamen de klein mannen van de zus met een nieuwe versie van het liedje van Mega Mindy aandraven:

Mega Mindy,
De zus van Cindy,
Ik laat elke boef weer vrij,
Voor ‘n pak friet met stoverij.

En dit hebben ze er vandaag nog bij verzonnen:

Mega Mindy,
De zus van Cindy,
Ik laat elke dag een scheet,
Toch ben ik geen oude meet.

Waar ze ‘t halen, geen idee, maar ‘t was dé mop van de dag :cool: .

Coeur d’Artichaut

Geheel per toeval ontdekt tijdens het surfen… En ‘t gokje gewaagd. Coeur d’ Artichaut is een mooi restaurantje in hartje Gent, vlakbij het Sint-Michielsplein. Een niet zo uitgebreide kaart maar een verfijnde en culinair vernieuwende keuken. Het was niet wauw! maar het mocht er best wezen! Een gezellig kader en uiterst vriendelijk personeel. En blijkbaar komen er  wel ‘ns BV’s over de vloer. Roel Vanderstukken tafelde er ook.