Logbies

I’m a barbie girl,
In a barbie world,
Life in plastic,
It’s fantastic.
You can brush my hair,
Undress me everywhere.
(Aqua – Barbie Girl)

Gisteren vierde Barbie haar vijftigste verjaardag. Het plastieken stijlicoon blijft er eeuwig jong uit zien. Mijn pedagogische ik gebiedt mij niet geheel akkoord te zijn met haar ‘volmaakte perfectie’, maar goed, dat doet er even niet toe. Miljoenen exemplaren gingen wereldwijd al over de toonbank. Ik heb indertijd ook menig exemplaar over de toonbank laten gaan. Weken lang spaarde ik mijne sen van pépé en mémé om een nieuwe Barbie te kopen (800 oude Belgische franken als ik het mij nog goed herinner). Namiddagen lang werd de livingtafel ontdaan van alle stoelen en bouwde ik samen met m’n jongere zus onder de tafel – ik vraag me nog steeds af waarom het niet òp de tafel kon – een heus Barbiedorp. Uren heb ik gesleten met het aan- en uitkleden en kammen van hun haar. En tijdens de zomer was er  ‘grote kuis’. Dan moesten alle popjes eraan geloven: kleren uit, het bad in en wassen maar om ze daarna allemaal op rij in de zon te drogen te leggen (het had iets weg van een Barbie-nudistenkamp)! Op zolder staan curverboxen vol met Barbies, Kens, huizen, auto’s, keukens, kleertjes,… Zo wat het hele gamma. Stilletjes aan worden ze weer van stal gehaald voor de klein mannen van m’n oudste zus. Barbie blijft populair, ook nu nog.

Ik hoorde dit nummer deze middag in de Misrekening van StuBru. Eeuwen geleden maar ik blijf het op de een of andere manier een mooi nummer vinden… Melancholie.

Indigo Girl – Watershed
You’re my little indigo girl
Indigo eyes, indigo mind
And you’re my little indigo girl
Indigo smile, indigo frown

And I saw you crashing in, and I saw you crack a smile
I want you to be mine tonight
‘Cos you’re my little indigo girl
Tt’s a beautiful world, when you’re around

It’s a dream, it’s a love
Tonight

‘Cos every night I realize I need you close to me
But every night I compromise I lie here all alone

I long for you, my little indigo girl
It’s a beautiful world
You are the queen and I’m the king
My little indigo girl, it’s a beautiful world
When you’re around

You are the queen, the queen of me
The queen of love, my lovely queen

Oh tonight
Tonight tonight
Oh tonight
Tonight
My queen tonight
Tonight
Oh tonight
Tonight tonight

Gisteravond hebben we de week nog maar ‘ns muzikaal afgesloten. Richting onze ‘vaste culturele stek’, De Spil, voor een concert van Bart Peeters’ theatertoernee “De hemel in het klad”. Een – min of meer – wilde gok. Hij is niet zo meteen mijn favoriete zanger maar al heel veel positieve reacties gehoord en stiekem was ik dan ook heel benieuwd hoe hij het zou doen… En ik moet zeggen, het is heel goed meegevallen. Hij blijft een ietwat hyperactief konijn dat als een kangoeroe over het podium huppelt en springt, zijn bindteksten zijn soms net iets te lang maar verdomme, hij weet het publiek te pakken en te boeien! Een groot zanger zal hij nooit zijn of worden, maar hij heeft vijf fàn-tàs-tische muzikanten die er voor zorgen dat ieder nummer een meesterwerkje wordt. Soms ingetogen en intiem, dan weer dikken ambiance. Van folk over mambo tot Afrikaanse bluesritmes. Zij hadden er duidelijk zin in en deden ons zin krijgen. Na twee uur stond het kot dan ook in brand, de handjes gingen gedwee op elkaar, zeteltjes leken overbodig en hier en daar waagden sommigen het om even met hun kont te zwieren. Conclusie: een fijne avond, een geslaagd concert. Opstaan om halfzes deze morgen was net iets minder fijn .