Arid
Gisteravond spoorde ik even naar West-Vlaanderen (het pokkevroeg opstaan deze morgen, moest ik er dan maar bij nemen). De reden? Ik had een kaartje voor het concert van Arid in de Spil (Roeselare). Na enkele jaren van windstilte rond de groep, toeren ze nu Vlaanderen weer rond. Maar hun comeback – althans wat hun theatertoernee betreft – is maar povertjes. Ik had er veel meer van verwacht. Dat Steverlincks stem van goud is, is een understatement. Da’s kiekebollen van de eerste tot de laatste moment. En gelukkig was die schitterende stem er want voor het overige was er weinig om over naar huis te schrijven… Weinig nieuw werk in hun playlist. Ze speelden vooral klassiekers als ‘Elegy’, ‘A million lights’, ‘Too late tonight’,… De set kwam chaotisch over. Geen cadans. Het geheel miste, ja, wat?! Schwüng, ritme, overtuigingskracht, overgave, passie,…? In het verleden konden ze me live wél overtuigen, gisteren net iets minder. Zit er slijt op hun repertoire of ben ik gewoon niet meer into Arid?
Tags: Arid, cadans, De Spil, steverlinck, theater
Ik zag ze een jaar of twee terug op Kneistival. Toen wisten ze alvast wél te overtuigen. Al zit ik ook wel te wachten op nieuw en goed werk. Hun laatste cd is immers geruisloos aan me voorbijgegaan.
Mensen en hun smaken veranderen. Misschien ben je ze ontgroeid?
Zou ik ook nog eens moeten meepikken, toch altijd goed live!