Afgerond
Vandaag m’n allerlaatste dagje stage gelopen en daar hoort natuurlijk een eindevaluatie bij. En ik moet bekennen, ik was toch wat zenuwachtig toen ik deze morgen voor de laatste keer – in mijn stageperiode althans – richting VK tippelde (ja, dezer dagen is dat, gezien de spekgladde wegen, aangewezen). Afspraak zo halverwege de voormiddag met mijn stagebegeleidster voor hét vonnis. Spannend. En als een klein kind stiekem naar uitgekeken. Informeel vang je af en toe wel iets op maar dat formeel bevestigd horen, is toch altijd nog een beetje, nja… anders, echter en misschien soms ook wat confronterender. En wat voor een vonnis was me dat! Ik was plàtgeslagen! Niets dan lovende woorden. Ik was (en ben nog steeds een beetje) in de zevende hemel. Jezelf zò bevestigd horen in je kennen en kunnen. Erkenning. Te horen krijgen dat je op bepaalde vlakken zelfs over uitmuntende vaardigheden en cognities beschikt… Het voelde fàn-tàs-tisch! En dat was mijn stage ook, een sùperfijne ervaring! Met best wat tegenzin aan begonnen eind augustus, dat geef ik eerlijk toe. Maar ik kreeg de kans om te groeien en geleidelijk aan voelde ik me meer en meer deel van het team. Ik was één van hen geworden. En ja, dat was leuk, superleuk. Ik zal het/ze missen…
Nu nog even stressen om dat stagerapport af te krijgen en dan welverdiende rust voor we aan de volgende uitdaging beginnen, mijn thesis afgewerkt krijgen.
