Feestdag van de poëzie
Op Gedichtendag schenk ik jullie deze mooie woorden van Leonard Nolens…
De infinitief
Jezelf zijn.
Jezelf zijn om het even wie.
Maar jezelf zijn.
Je rechterhand verkwanselen
Aan vreemden, je geboorterecht vertalen
In een ander, tot huilens toe trainen
In scheelzien naar doelen, je kop
Verliezen in muizenissen van vrienden,
Maar jezelf zijn.
Jezelf zijn om het even wie.
Maar jezelf zijn.
Je eigenliefde verkopen
Van straatventers, met je zelfhaat
Honden dresseren, met je hartaandoening
Honderden klokken gelijkzetten daar
In een land overzee, in het holst
Van de nacht elektronisch bankieren
Als snotaap van zeven, verdwaald
In zijn verdwenen ouderhuis.
Maar jezelf zijn.
Hoe prachtig, hoe vermoeiend,
Jezelf zijn om het even wie.
Tags: gedichtendag, Leonard Nolens
nice!!
@ Pieter: Als dàt geen levensles is
.
Bij ons is het iedere dag gedichtendag: wat dacht je van deze spontane (zonder dat ze er zelf erg in hebben) woordspelingen van mijn dochters: Geef eens de choc potto! Vanmiddag aten we gewortelde raspkes.
@ Evelyn: Ze zijn toch fantastisch hè m’n schetekes!