Er zò over!
<Onvoorziene omstandigheden> (lees: de eerste (en misschien ook laatste) sneeuw in ons klein Belgenlandje) en het loopt alweer grandioos in de soep bij de Belgische spoorwegen. Een mens zou van minder wreed lastig worden als je zondagavond – voor de zoveelste keer op rij – verkakt wordt door vertragingen en technische mankementen aan/bij het spoor. Ik vertrok om vijf uur thuis in Wevelgem (ja, ik had al een voorgevoel dat er iets fout zou lopen). In theorie kom ik dan om iets voor zeven aan in Leuven. De praktijk was echter ietwat anders vandaag. Een vijftal minuutjes vertraging bij vertrek in Brussel-Zuid, maar dat is méér dan normaal (ik kijk al raar op als er eens geen vertragingen zijn). Maar even later sloeg het noodlot écht toe. In the middle of nowhere, ergens tussen Brussel en Leuven, stonden we plots stil. De trein leek aan de sporen te zijn vastgevroren. Meer dan een uur hebben we daar staan koekeloeren. Een uiterst vriendelijke en zich-duizendmaal-excuserende-voor-het-oponthoud-en-bedankende-voor-ons-begrip-conducteur die ons op de hoogte hield van de vorderingen (al waren er geen), desalniettemin werd de frustratie alleen maar groter bij mij en m’n medereizigers! De zuchten werden dieper, het getokkel op de tafeltjes begon steeds luider te klinken, er werd naarstig gegsmd, ja zelfs rechtstreekse verwijten (aan het adres van de ons vriendelijk inlichtende conducteur) vlogen de lucht in: “Oh, tais-toi! Tiens ta bouche!” (u moet weten dat de trein richting Leuven verder spoort naar Luik). Uiteindelijk – het was toen al na halfnegen – ja, u leest het goed! – schakelde de machinist in achteruit en reden we terug naar Zaventem waar we verspoord werden en we eindelijk koers konden zetten richting Leuven. Tegen negenen zijn we dan uiteindelijk in Leuven gearriveerd. U kan het rekensommetje maken? Juist, dik twee uur vertraging! Vier uur gespoord. Vier uur! Dubbel zo lang. Een schande is het! Een schande zeg ik u! En ik heb er zo stilaan écht mijn buik van vol. Ik was er potverdikke te voet sneller geweest! In de weken dat ik terug wekelijks van/naar Leuven spoor (zo sinds eind augustus), ben ik nog niet één keer zonder problemen heen en/of terug geraakt. Het is werkelijk godgeklaagd! Godverdomme, ’t zijn uilen bij de nmbs! En ja, vandaag is het gepermitteerd om even openlijk te vloeken! ’t Schijt krijgt een mens er van!
Tags: Brussel, Conducteur, Leuven, nmbs, Schande, sporen, Technische mankementen, Vertragingen, wevelgem
Ik voel zo met je mee, echt waar.
Maak u maar eens goed kwaad, dat doet altijd eens deugd
Ge hebt gelijk dat ge erover vloekt. Zoiets kan gewoon niet.
Bij mij viel het gisteren nog mee, een groot half uurtje vertraging. Door een brand mocht ik echter wel nog een extra half uurtje wandelen door de sneeuwdrab want De lijn kon niet passeren. Het is idd elke keer miserie om er te raken…
Te voet was je er al geweest? Wat houdt je tegen om het eens te proberen?? Grapje hoor, je hebt gelijk dat je je kwaad maakt, op de trein zitten koekeloeren is zeer frustrerend!
Winterellende…pfff
Laurent Wolf – No Stress …
@ Stefaan: Merci!
@ Wim: Dat vind ik ook. Jammer genoeg kunnen we er maar weinig aan veranderen…
@ PieterC: Sneeuwdrab is vies!
@ Evelyn: Ik was dan ook immens gefrustreerd! ‘k Word er nog ambetant van.
@ Tijdtussendoor: En of!
@ Pieter: No stress?! ‘k Zou jou ‘ns willen zien zitten koekeloeren op een niet-bougerende trein. Ik kan je zeggen, je wordt er behoorlijk
pissedvan!En dan kom je eindelijk toe in het station in Leuven,
nog een paar honderd meter de koude winterse wind trotseren tot aan je kot, langs een pikdonder stuk van de Leuvense ring (ook dat nog….) wegens een straatverlichting die al meer dan een week stuk is; je komt half verkleumd aan de straat van je kot, steekt de straat over, duwt de sleutel in het slot,opent de voordeur en duwt op de lichtschakelaar; de zalige warmte van de verwarming heet je welkom; je opent de livingdeur en gaat door tot in de keuken (joepie de verlichting van het halletje doet het ook al vandaag)en in de keuken merk je dat je kotbaas is langs geweest : het aanrecht en het kookfornuis blinken als een spiegel, in de vuilnisbak zit een nieuwe vuilniszak en de vloer is gedweild; en ook hier weer overal confortabel warm; in een automatisme zet je de tv aan, doch alvorens je neer te vleien in de zetel, breng je je bagage eerst even naar je kamer; je neemt de trap naar boven en merkt dat de traploper gestofzuigd is, de badkamer er picobello bijligt en dat zelfs de
defecte lamp op de overloop vervangen is….. wat is het zalig om in Leuven “thuis” te komen. En dan is het tijd voor een kopje heerlijke warme …… bij een nieuwe spannende aflevering van Witse.
@ Hugo C.: Het is inderdaad altijd een beetje thuiskomen in Leuven. Maar die spannende aflevering van Witse laat ik toch voor wat ze is…
Ben ik blij dat mama mij met de auto wegbrengt zondagavond
@ Eline: Dat ‘geluk’ heb ik niet…