Boredom (?)

Het lijkt wel alsof met het vorderen van de ‘werkweken’ – zij het wel als stagiaire, maar goed, het is werken van ‘s morgens vroeg tot ‘s avonds laat – de blog-inspiratie én -tijd stilaan herleid worden tot euh, nihil. Ik hoop dat er gauw weer meer tijd is om af en toe wat uit de pen te laten vloeien. En vooral, dat er weer wat meer te beleven valt in Logbies-land. Misschien is dit maar de spreekwoordelijke stilte voor de storm… U weze gewaarschuwd!  :cool:

(…)

Uitwaaien.
En even de wereld vergeten.

Het deed goed.

Dan toch…

Met een gerust hart beginnen aan het laatste jaartje unief…

Stront is stront

Gisteren op jaarlijkse familie-verrassings-uitstap geweest. Het weer zat niet echt mee maar dat kon de pret niet bederven. Actieve dag. Na een duikje en een heerlijk broebelbadje, reden we de West-Vlaamse patattenvelden in. Onze katjoe botten aangetrokken en ons gewaagd aan een spelletje boerengolfen. Ik hoor u al denken, wasda?! Maxi-golf tussen de koeienstront, zo simpel is het. Een houten stok met een kloef aan en dan zo hard als je maar kan, kloppen op – jawel -  een voetbal. Best wel ‘ns leuk, maar na een uur had ik het wel gehad. Maar we zijn weer een ervaring rijker. :cool:

Gare bizarre

Sinds kort is een stuk van het Wevelgemse stationgebouw omgetoverd tot een brasserie-restaurant, nu al gekend om z’n côte à l’os en steaks. Zaterdagavond samen met goeie vrienden ‘ns geprobeerd. En ik was aangenaam verrast. Heel gezellig kader, lekker eten (ja, ik heb zelfs van de steak geproefd en ik vond hem (of is het haar?) heerlijk!),… Het was af! En de bediening was – op z’n zachtst uitgedrukt – hilarisch! Het bizarre element was snel gevonden.