Sara’s enzo
Er spoorde weer een bont allegaartje richting Leuven, zonet. Schoon en heel schoon volk, zeggen ze dan bij ons. Van Quasimodo over een kerel-bijna-zonder-broek-aan-z’n-gat tot, jawel, vreselijk lelijke scharminkels. Sara’s bestaan dus écht! Hopeloos verouderde bril, vettig haar en uitgedost in de meest marginaal-foute plunje! Erger kan gewoon niet. De criticus in mij werd overspoeld door (vooral foute) indrukken. Het was me weer een reisje.
En thuiskomen in een donkere stad voelt koud…
Tags: Criticus, Donker, Koud, Lelijk, Leuven, Sara, Thuiskomen, Volk
Gelukkig ben ik in Brugge afgestapt
Tsss, zo afgaan op de mensen hun uiterlijk. Ik had beter van jou verwacht, Lies!
Stereotypen bestaan hoor! want naast Sara’s ken ik ook een heleboel blonde barbie-miekes en johnny’s die dagelijks een hele pot gel in hun haar smeren..
Dat maakt de mens net intressant, de diversiteit. Hoe denken zij vaak over mensen met hun Delvaux…