Van de regen in de drop

Er lijkt geen einde aan te komen. Van de ene crisis in de andere. Variatie, dat wel. Van regeringscrisis tot bankcrisis. Maar zat, spuugzat wordt een mens dat! We leven in een land, een scheet groot, en het draait vierkant, ongelooflijk vierkant! Wanneer komt er een einde aan deze impasse? Geen mens die het weet, vermoed ik. Wat ik wel weet, is dat ik àl mijn centen heel graag terug wil (tot op de laatste eurocent) en dat ons politieke, financiële, or whatever Belgische (Vlaamse, zo u wil) landschap nog maar weinig geloofwaardigheid bezit. Een schande is het, een schande.

Sara’s enzo

Er spoorde weer een bont allegaartje richting Leuven, zonet. Schoon en heel schoon volk, zeggen ze dan bij ons. Van Quasimodo over een kerel-bijna-zonder-broek-aan-z’n-gat tot, jawel, vreselijk lelijke scharminkels. Sara’s bestaan dus écht! Hopeloos verouderde bril, vettig haar en uitgedost in de meest marginaal-foute plunje! Erger kan gewoon niet. De criticus in mij werd overspoeld door (vooral foute) indrukken. Het was me weer een reisje.

En thuiskomen in een donkere stad voelt koud…

Laat

LAAT

Vertraag.
Vertraag.
Vertraag je stap.

Stap trager dan je hartslag vraagt.

Verlangzaam.
Verlangzaam.
Verlangzaam je verlangen

En verdwijn met mate.

Neem niet je tijd
En laat de tijd je nemen –
Laat.

(Leonard Nolens)

Almost Bangor

Eindelijk. Het heeft lang geduurd. Na een stilte – die eeuwig leek te duren – staat Joost er weer met de zijnen. Zwegers ging voor zijn nieuwste plaat Almost Bangor terug naar zijn roots. Het eerste nummer Mars needs woman klinkt intimistisch, een beetje melancholisch, eerlijk en vooral heerlijk gemeend en oprecht. Dat eenvoud siert, wordt nog maar eens bewezen. Novastar, naakt. Mooi. Ik ben weerom fan. Benieuwd wat Joost en zijn kompanen met deze Almost Bangor te bieden hebben.
Wie gaat op 30 oktober mee luisteren in de AB? :cool:

Sunset

Sunset glows
Come with me
One last race
To the sea

(Seashell – Scala & The Kolacny Brothers)