Logbies

Wat een stokje al niet kan doen. 28 juli, de dag dat ook ik het Briljante Weblog Premio 2008-stokje kreeg toegeworpen, heeft voor een recordaantal Logbies-bezoekers gezorgd. En u gelooft het nooit, beste Logbies-bezoeker, het waren er welgeteld 28. Van symboliek gesproken. Op naar de 30, misschien op 30 augustus?!

Gisteravond was er op Koppen een reportage te zien over Chinese turnscholen (meer bepaald die van Shanghai) en hoe kinderen worden getraind om tot de ‘turn-top’ te kunnen behoren. Misselijk, kotsmisselijk werd ik er van! Het was gewoon degoûtant om zien hoe ze met die kinderen omgaan. Vijf à zeven jaar zijn die jongens en meisjes. Uren en uren moeten ze trainen. Afgeblaft als een beest als het net niet perfect genoeg is. Volkomen respectloos behandeld. Ik zou er zelfs het label mishandeling op durven kleven – al is het misschien heel gewaagd om zo’n uitspraak te doen. Zowel fysiek als psychologisch worden die kinderen ‘uitgeperst’. Bloed, zweet en tranen. Er wordt té veel verwacht van die kinderen. Voor vele ouders lijkt het de enige manier om een gelukkiger leven op te bouwen en een uitweg te vinden uit de armoede. Maar die kleine Chineesjes leken mij verre van gelukkig…

“Als een klein beetje dromen gevaarlijk is,
droom dan niet weinig maar veel.”

(Marcel Proust)

“I see you a thousand times,
Out of the corner of my eye,
See you blowing little clouds,
Through my bluest sky.”
(Little Clouds – Delavega)