Logbies

Het leek erop dat zondag laatstleden er eentje zou worden zoals er dertien in een dozijn zijn. Deze zevende ‘dag der rust’ zou er eentje worden om te ‘thesis-en’.

Drie uur. Zoals gewoonlijk klonk onderaan de trap: “Liieees, taart en theeee!”. Mijn repliek was een afwezig “Jaaaa” (ik was immers ondergedompeld in de wereld der probleemgedragingen, kindpersoonlijkheden en opvoedingsstijlen). Ik strompelde de trap af en gooide de deur van de woonkamer open. En bingo! Taart en thee stonden geserveerd op het salontafeltje, mama en papa vol spanningen koers aan het kijken. Wuyts & Vannieuwkerke voorzagen naar goede gewoonte het geheel van sappige commentaren. Het was nagelbijten van de eerste tot de laatste minuut. Ik had in tijden niet meer zo van een koers genoten. En geef nu toe, deze ‘Hel’ is dé topper van het wielerjaar. Devolder schoot met zijn kuiten waar je met vier op kan kaarten net iets te kort. Maar niettemin had QuickStep nog een pion in de kopgroep. Boonen schudde de laatste vuiltjes uit zijn broek en was heer en meester daar in de ‘Hel’. Waarlijk, een schouwspel, zij het zenuwslopend. Toen het trio Boonen – Cancellara – Ballan de piste van de Vélodroom opreed, was het toch wel even ‘kiekebollen’. Wat zou Tommeke, Tommeke doen? Sprinten! Cancellara en Ballan maakten geen schijn van kans. Ze moesten en zouden het onderspit delven. Boonen heeft zich weer op de wielerkaart gezet. Hoogtijd…

Een mooie (en verdiende) overwinning. En vooral, een allermooist spektakel.

Een doodgewone zondagnamiddag, het kan verkeren…

Tags: Happy Family, Mes goûts, Varia