Ach *zucht*

Een mens wordt terstond vrolijk van dit heerlijke deuntje!

Alphabeat – Fascination

Easy living,
killed the young dudes,
in the high boots
Teenage,
in the pace age,
that’s when love burns,
now it’s your turn.

Fascination
Fascination
It’s just the way we feel.

Fascination
Fascination
It’s just the way we feel. (yeah)

We love this exaltation (woh oh, o-o-oh)
We want the new temptations (woh oh, o-o-o-oh)
It’s like a revelation (woh oh, o-o-oh)
We live on fascination.

Passion,
is our passion,
in the moonlight,
on a joyride
Easy living,
killed the young dudes,
in the high boots. (oh yeah)

Fascination
Fascination
It’s just the way we feel (come on).

We love this exaltation (woh oh, o-o-o-oh)
We want the new temptations (woh oh, o-o-o-oh)
It’s like a revelation (woh oh, o-o-o-oh)
We live on fascination.

Fashion is our passion
In the moonlight on a joy ride
He said , let them
killed the young dudes,
in the high boots
Fascination
Fascination
It’s just the way we feel (come on)

We love this exaltation (woh oh, o-o-o-oh)
We want the new temptations (woh oh, o-o-o-oh)
It’s like a revelation (woh oh, o-o-o-oh)
We live on fascination.

The word is on your lips – say the word
Fas-ci-na-tion!

We love this exaltation (woh oh, o-o-o-oh)
We want the new temptations (woh oh, o-o-o-oh)
It’s like a revelation (woh oh, o-o-o-oh)
We live on fascination (o-oh).

Say the word now (fa-sci-nation)
Say the word
Come on say the word now (fa-sci-nation)
Come on (fa-sci-nation)

Mooi lenteweer, zon, zon op je smoel! Wat heeft een mens nog meer nodig? Wat meer tijd om er van te genieten misschien… Maar dat is ons klaarblijkelijk niet gegund dezer dagen.

Noeste arbeid…

Nachtwake

Nachtwake

Gisteravond ging het weer maar eens richting Cultuurcentrum De Spil te Roeselare. “Nachtwake”, een 160 minuten durend toneelstuk dat als volgt werd voorgesteld in de programmagids:

“Twee broers ontmoeten elkaar net na het overlijden van hun moeder. De urn met haar as staat nog op de tafel. In aanwezigheid van hun echtgenotes ontdekken beide mannen dat ze gevangen zitten in hun huwelijk. De een beseft dat hij is uitgekeken op zijn relatie, de ander stelt vast dat zijn vrouw een affaire heeft met een jongere man. Tijdens de nacht komen deze waarheden pijnlijk aan het licht. Door de confrontatie met de dood zien de personages hun zekerheden afbrokkelen en is de relatie tot elkaar hun enige houvast.
Nachtwake is een stuk over gekmakende ontsnappingsdrang die sterker wordt met de jaren. Over het primitieve verlangen naar seks dat altijd zal botsen met de wens om je integriteit niet te verliezen.”

Geloof me vrij, het was straffen toebak. Wat een aangrijpend spel, gebracht door Mathias Sercu, Jan van Looveren, Katrien de Becker en Eva van der Gucht! Ongelooflijk hoe zij meer dan twee uur lang dit boeiende stuk over emotie & controle, nood aan liefde & respect en afhankelijkheid & macht wisten te brengen. Ik heb me meermaals bij de keel gegrepen gevoeld. Het was alsof ik er zelf middenin zat en ook mijn ziel ontmanteld werd. Meeslepend, dat is het juiste woord. Met een (cynische) lach en een traan. Robuust en ongepolijst. Cru en zonder tierlantijntjes. Hard en meedogenloos. Samen gingen we de nacht in voor een mentale en fysieke uitputtingsslag die wonden sloeg en littekens achterliet. Het liet me niet los. Waarachtig. Ik was er warempel stil van geworden…  

Countrymen

Gisteren ontdekt dat dit wondermooie nummer op mijn iPod staat. Een klikje op het linkje, het is het luisteren meer dan waard!

The Sheila Divine – Countrymen

Where have my countrymen gone?
All your patriots are just millionaires
And look what they’ve done
They just puncture you and destroy the heir
All your countrymen gone
They just picked up and left when the west was won
And where are they now?
Well, a secret assassin has taken some

One good thing about the feeling
Operate and keep me stale
Will my warm heart ever fail?
Will my warm heart ever fail?

I am bore from two sides
With an eagerness of the newly free
Are you dead or alive
When your country’s mottos don’t tread on me

One good thing about the feeling
Operate and keep me stale
Will my warm heart ever fail?
Will my warm heart ever fail?
Will it fail?
Will it fail?

Triporteur

Jaren gedacht dat de buurman (L.) van m’n opa-zaliger enig was in zijn soort met zijn triporteur. Vrolijk fietste hij door Wevelgem, z’n bakfiets volgeladen met allerhande! Ooit bracht L. ons en onze valiezen tot de plaats van afspraak toen. En of we een entree maakten!

Gisteren tot mijn verbazing vastgesteld dat buurman L. dan toch niet zo enig was in zijn soort (jaja, wàs, ondertussen is het ding hoogstwaarschijnlijk al tot stof en as herleid of op de schroothoop beland). Terwijl ik naar het station wandelde, ontmoette ik ene man die zijn aftandse triporteur van stal had gehaald. Ik hoop dat hij de ‘berg’ is opgeraakt met z’n piepend en krakend ding!

L.’s triporteur, het was een momument… Ach, die goeie ouwe tijd…

Spanning

Het leek erop dat zondag laatstleden er eentje zou worden zoals er dertien in een dozijn zijn. Deze zevende ‘dag der rust’ zou er eentje worden om te ‘thesis-en’.

Drie uur. Zoals gewoonlijk klonk onderaan de trap: “Liieees, taart en theeee!”. Mijn repliek was een afwezig “Jaaaa” (ik was immers ondergedompeld in de wereld der probleemgedragingen, kindpersoonlijkheden en opvoedingsstijlen). Ik strompelde de trap af en gooide de deur van de woonkamer open. En bingo! Taart en thee stonden geserveerd op het salontafeltje, mama en papa vol spanningen koers aan het kijken. Wuyts & Vannieuwkerke voorzagen naar goede gewoonte het geheel van sappige commentaren. Het was nagelbijten van de eerste tot de laatste minuut. Ik had in tijden niet meer zo van een koers genoten. En geef nu toe, deze ‘Hel’ is dé topper van het wielerjaar. Devolder schoot met zijn kuiten waar je met vier op kan kaarten net iets te kort. Maar niettemin had QuickStep nog een pion in de kopgroep. Boonen schudde de laatste vuiltjes uit zijn broek en was heer en meester daar in de ‘Hel’. Waarlijk, een schouwspel, zij het zenuwslopend. Toen het trio Boonen – Cancellara – Ballan de piste van de Vélodroom opreed, was het toch wel even ‘kiekebollen’. Wat zou Tommeke, Tommeke doen? Sprinten! Cancellara en Ballan maakten geen schijn van kans. Ze moesten en zouden het onderspit delven. Boonen heeft zich weer op de wielerkaart gezet. Hoogtijd…

Een mooie (en verdiende) overwinning. En vooral, een allermooist spektakel.

Een doodgewone zondagnamiddag, het kan verkeren…