Mijn wijflijf. Laat ons stellen dat ik er mee kan leven (‘tevreden zijn over’ lijkt alsof je jezelf ‘wauw’ vindt). Iedereen heeft zo wel zijn kleine kantjes die wat bijgeschaafd kunnen worden maar over het algemeen ben ik een gelukkige vrouw. Zoals vele vrouwen, soigneer ik mezelf graag met de nodige potjes en crèmekes. Complexen zijn mij echter vreemd. Ik ben wie ik ben en men moet mij zo maar nemen!
Shoppen. Met graagte, soms althans! Ik ga héél graag winkelen voor een ander. In de rekken snuffelen naar het juiste maatje, de perfecte outfit voor hem/haar uitzoeken, advies geven,… Héérlijk! Voor mezelf op zoek gaan, vind ik iets moeilijker. Ik moet er echt zin in hebben. Meestal weet ik op voorhand héél goed (iets te goed) wat ik wil en dat maakt het vinden van nét die rok of dát paar schoenen er niet makkelijker op.
Mannen. Nja, een soort apart toch wel. Soms noch kop noch staart aan te krijgen. Maar wat is een vrouw zonder een man (én om volledig te zijn: wat is een man zonder een vrouw?)?! Een ‘Mr. Perfect’ bestaat niet, die moeten ze nog uitvinden, vrees ik. Wat zoekt deze 22-jarige meid dan wel in een man? Ook al wordt zo vaak gezegd dat de binnenkant telt, vaak val je toch eerst voor het uiterlijk: groot, ‘costaud’, netjes, een mooie glimlach en dito tanden! Qua karakter: enthousiast, het hart op de tong, eerlijk en een groot gevoel voor humor!
Mijn huishouden. Dat beperkt zich voorlopig tot mijn kotleven (en af en toe thuis even de handen uit de mouwen steken). Ik ben gek op experimenteren in de keuken! Geef me wat verse groenten, pasta, een stukje vis of kip en ik tover wel iets uit m’n mouw, euh, koksmuts. En wassen, plassen, strijken, dweilen,… jaja, ik kan het allemaal.
Kinderen. Vroeg of laat komen die er wel! Hoeveel? Dat zien we dan wel! In ieder geval liever géén dan één en liever twee dan drie. Voorlopig hou ik het nog even bij het passen op andermans kindjes. Héérlijk die kleine bengels!
Wat mannen niet begrijpen. Heel wat denk ik. Maar dat kan even goed van een vrouw gezegd worden…
Door het concert van Gabriel Rios waanden we ons even in zuiderse sferen. Aan zijn respectievelijke rechter- en linkerzijde: percussiewonder Kobe Proesmans en pianovirtuoos Jef Neve. Drie topmuzikanten dus die ons een meer dan geslaagde avond bezorgden! Het was af! Ik heb er slechts één woord voor: MOOI! Mooi in alle eenvoud en in alle opzichten: muzikaal, vocaal (hij haalt die hoge noten één voor één!), sfeer, arrangementen van Rios’ nummers (waaronder zijn beste nummer ooit én mijn favoriet allertijden: “I’m gonna die tonight”) en heel wat ‘oude’ Spaanse songs (o.a. over een kat en een muis),… Heerlijke bindteksten en die mannen hebben plezier samen, ongelooflijk! Het werkt aanstekelijk! Er werd heel wat gelachen in de zaal! Weerom volop genoten! Wie de kans heeft om nog een concert van deze tournee mee te pikken, doen!