3 voor de prijs van 1
Gisteravond samen met ‘grote’ zus Evelyn cultuur gaan opsnuizen, dit keer in de Gentse Capitole. Deze schouwburg - gevuld met een variëteit aan leeftijden, van verliefde bakvissen over twintigers en dertigers tot de derde leeftijd – vormde het ideale decor voor een concert van Milow. Wellicht – dat hoop ik althans - doet deze naam een belletje rinkelen. En beste logbies-lezer, als ik u zeg “You don’t know”, dan gaan er – in dit Milow-tijdperk – hoogstwaarschijnlijk klokken luiden. Milow is echter meer dan die éne hit.
Goed, dit geheel ter zijde, wil ik u graag wat kwijt over dit concert. Een goed gevulde avond was het in ieder geval! Een beter voorprogramma kon er niet gekozen worden: Selah Sue & Racoon.
Selah Sue is een 18-jarig meisje uit het Leuvense. Een heel eigen stijl en vooral, wat een ‘soul-volle’ stem! Ik zag haar reeds aan het werk op een Open Mic in het Leuvense Depot en ik stond toen al perplex!
Na haar korte performance (6 songs) was het tijd voor gevestigd Nederlands talent: Racoon. Afgezien van hun licht motorisch gestoord zijn, zijn deze Goese kerels best te pruimen. Aangename setlist, zij het weinig gevarieerd.
Na de pauze kregen we te zien en (vooral) te horen waarvoor we gekomen waren: Milow (aka Jonathan Vandenbroeck). Zo wat dé Vlaamse ontdekking van 2007, voor mij toen al een gevestigde waarde die met stip op nummer 1 staat op mijn singer-songwriterlijstje. Hij begon zijn set akoestisch met o.a. “This city’s on my side” en zijn alom bekende prachtige cover van ”Thunder Road” (Bruce Springsteen). Gitarist Tom Van Stiphout en (‘s werelds beste) backing vocal Nina Babet zorgden voor heel intieme versies van “Coming of age”, “Launching ships”,… Stilaan vervoegden de rest van de muzikanten het gezelschap en speelden ze zowel nummers uit Milows eerste plaat The Bigger Picture als uit zijn recentelijk verschenen tweede plaat Coming of Age. Dit was de setlist:
- This City (solo)
- Thunder Road (solo)
- Out Of My Hands (solo)
- Darkness Ahead And Behind (trio)
- Launching Ships (trio)
- Coming Of Age (trio)
- House By The Creek
- The Ride
- Stepping Stone
- Until The Morning Comes
- Canada
- You Don’t Know (solo)
- Dreamers And Renegades
- Stephanie
- One Of It
- Born In The Eighties (bisnummer)
- The Priest (bisnummer)
Heel sterke set! Prachtige meerstemmigheid, topmuzikanten, hilarische onsamenhangde bindteksten (zoals steeds, maar dat maakt het net zo charmant en ongedwongen) en een heel intieme sfeer. Het was af en smaakt weerom naar meer!
En nog steeds een beetje aan het nagenieten…
Tags: Concerten, Cultuur, Happy Family, Muziek
Met zijn tweede cd is Milow alvast enorm gegroeid. Ongetwijfeld een mooi concert daar in Gent. Milow was alvast één van mijn muzikale ontdekkingen van 2006 (we mogen al eens een jaar voor zijn op de ‘massa’).
Fijn te horen dat jij je hebt geamuseerd.
Ik moet eerlijk zeggen dat ik nog niks van Milo gehoord heb, of er is niks blijven hangen. Kan ook natuurlijk. Maar ja, ik luister dan ook voornamelijk naar rock van de jaren 70 / 80 en 90.
Maar toch mooi dat je zo genoten hebt.
@ Coudie: Idd, ferme groeischeut gekregen als je The Bigger Picture vergelijkt met Coming Of Age! Ik leerde Milow kennen in 2003, denk ik, een hele tijd voor de ‘hype’ dus!
@ Buddha: Jaja, ik heb er waarlijk van genoten!
@ Frank: Milow is het ontdekken waard! Ik zou zeggen, wat ‘MySpace-en’!
[...] eighties – Milow). Eenvoud siert, zo blijkt nog maar eens. Ook tijdens het voorprogramma van Milow (hier & hier), wist ze me te pakken. Doodeerlijk, gevoelig, fragiel én zo straight from the heart. [...]