Vorig weekend zou ik bestempelen als ‘cultureel’.
Zaterdagavond ging ik – samen met de mama en de papa – naar “Jukebox 2000“. Tine Embrechts, Nele Bauwens en Lucas Vanden Eynde zongen op ons verzoek een keuze uit 100 jaar Nederlandstalige liedjes (zes jaar geleden deden ze deze tournee ook als eens). Ze werden daarbij begeleid door een 10-koppig orkest (o.l.v. Jan Van Looy). Het principe is heel simpel; Tine, Nele en Lucas stelden een lijst samen met 100 Nederlandstalige nummers (van Louis Neefs tot Monza, van Ann Christy tot Kommil Foo,…) en daaruit mocht het publiek kiezen, hetzij vooraf op de site, hetzij tijdens de voorstelling zelf (via de zgn. live-interventies, via gsm,…). Een echte Jukebox dus! En ik moet zeggen, het was echt WOW! In één woord: FORMIDABEL! Wat een sfeer, wat een ambiance én vooral, wat een stemmen! Als ze hun Jukebox-tournee nog eens hernemen, ga ik zeker en vast opnieuw kijken!
Een greep uit de setlist van zaterdagavond: “Terug naar de kust” (Maggie mc Neal), “El Bandido” (Will Tura), “Dag vreemde man” (Ann Christy), “Aan het strand van Oostende” (Louis Neefs), “Lieve kleine Piranha” (Gorki), “Rode wijn” (Bram Vermeulen), “De waarheid” (Marco Borsato), “Kronenburgpark” (Frank Boeyen), “Brandend zand” (Anneke Grönloh), “Hé, lekker beest” (Isabelle A.), “De allereerste keer” (Rita Deneve), “Meester prikkebeen” (Boudewijn de Groot), “De wereld is om zeep” (Urbanus),… (en nog veeele andere!)
En zo ging het – dit keer samen met m’n zus – zondagavond weer richting De Spil (Roeselare) voor een concert van Ozark Henry. Muzikaal top, maar de sfeer zat – net als buiten – onder het vriespunt! We hadden het gevoel alsof hij er eventjes, snel snel, zijn nummertjes kwam spelen en dan maar vlug naar huis wou… Tussen zijn nummers door zei hij geen woord (ik hou net van die geïmproviseerde bindtekstjes, dat maakt het spontaan). Op het einde kon er toch een koele “merci” af. De bezetting was heel sober (Piet – btw pieds nus -, een pianist, een bassist en een percussionist). Het was mooi, maar echt genieten heb ik in ieder geval niet gedaan.
Van twee uitersten qua sfeer en ambiance gesproken…