Logbies

Daar lag ik dan. 6u30. Klaarwakker. Op een zondag. Véél te vroeg. En er is slechts één verklaring voor: de overstap naar de wintertijd. Velen zijn gelukkig met dat uurtje extra slaap, ik allerminst. Mijn bioritme is weer om zeep voor even. ‘s Morgens te vroeg wakker, ‘s avonds nog sneller in slaap vallen in de zetel. En wat is het nut van dat zomer- en winteruur? Energiebesparing, juist? Wel, ik geloof daar geen sikkepit van, nah!
En u, beste Logbies-lezer, hebt u ook last van die uurswissel?

Zaterdag waagden we onze kans bij “de beste Italiaan van ‘t Stad”, Gran Duca. We nuttigden een glaasje frisse prosecco in afwachting van onze gerechtjes. Lang moesten we echter niet wachten. Een kwartiertje later stond het bord al voor onze neus. We opteerden allebei voor kalfsvlees, voortreffelijke keuze zo bleek. Het smaakte heerlijk maar het smaakte vooral naar meer… Dat ons bord (en achteraf ons buikje) goed gevuld was, konden we niet echt beamen. Er werd ons wel een flesje prima witte huiswijn geserveerd. Heerlijk frisse smaak met een noch zoete noch droge afdronk. Perfect. Gezien onze buikjes nog niet helemaal gevuld waren, kozen we ieder nog een dessertje: trio van sorbet en tiramisu. Goed, zonder meer. Tijd voor koffie én de rekening. En die bleek nogal prijzig. We aten best lekker maar weliswaar te weinig, wat het te duur maakt voor wat je krijgt. Je betaalt vast en zeker ook voor een deel de locatie op de zesde verdieping waar je een mooi uitzicht hebt op het Centraal Station, als je aan ‘t raampje zit natuurlijk (en net dat geluk hadden wij niet).

Gisteren nog maar eens de superioriteit van Mac bewezen (én mijn terechte “opruimmanie”)… De laptop van het Lief slingerde gisteren weer ergens in de zetel, stekker in het stopcontact op zo’n manier dat je zo over de draad struikelt. Ik kijk àltijd goed uit omdat ik weet dat die dekselse draad altijd gevaarlijk hangt te slingeren. Maar… Gisteravond was ik aan het sjouwen met was en plas en ja, u raadt het al. Ik struikel over de draad. Gevolg: draad half uit de pc getrokken waardoor de draad en meteen ook de adapter klaar zijn voor de vuilnisbak. Met mijn Macie heb ik zo’n probleem nooit voor. Eén omdat ik dat ding niet overal laat rondslingeren . En twee (en vooral daarom) omdat de draad met adapter magnetisch vastklikt aan m’n laptop. Als er over die draad gestruikeld wordt, dan komt het magneetje gewoon los waardoor noch draad, noch adapter kapot is en de pc netjes blijft staan waar-ie stond zonder dat hij (zij?) een duik richting grond neemt.
So, beste Logbies-lezer, moraal van het verhaal: Once you go Mac, you never go back! Ik blijf er – ook na jaren – nog steeds van overtuigd .

Met enige trots mag ik jullie mijn ‘professionele’ webstekje (omtrent leerproblemen/-stoornissen, studiebegeleiding, huiswerkhulp,…) voorstellen. Neem gerust een kijkje op Pedagolies! Alle commentaar en opmerkingen zijn natuurlijk meer dan welkom!
En mijn allergrootste dank aan Alcyon voor de ongelooflijke hulp bij het zoeken naar een gepaste domeinnaam! En natuurlijk ook eeuwige roem voor mijn liefje! Hij heeft mijn webstekje ‘gebouwd’!